Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 449 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | białoruski | botanika | chemiczny | dawne | filozoficzny | francuski | geografia, geograficzny | grecki | gwara, gwarowe | historia, historyczny | hiszpański | łacina, łacińskie | liczba mnoga | medyczne | mitologia | mitologia grecka | mitologia rzymska | muzyczny | niemiecki | norweski | polski | portugalski | potocznie | prawo, prawnicze | przestarzałe | regionalne | religijny, religioznawstwo | rosyjski | rodzaj żeński | rzadki | staropolskie | ukraiński | włoski | wojskowy | żartobliwie
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 931 przypisów.
imponere (łac.) — wmówić. [przypis redakcyjny]
importuny (z łac.) — natręty. [przypis redakcyjny]
impotens (łac.) — słaby, omdlały, niezdolny do działania; niepanujący nad sobą, gwałtowny, rozpasany. [przypis edytorski]
impudens, impurus, inverecundissimus (łac.) — bezwstydny, nieczysty, najnieobyczajniejszy (tj. w najwyższym stopniu pozbawiony verecundia: skromności, poczucia przyzwoitości itp.). [przypis edytorski]
impune (łac.) — bezkarnie. [przypis edytorski]
im summa cum invidia (łac.) — z najwyższym niezadowoleniem. [przypis redakcyjny]
im ultro (łac.) — sami, bez przymusu. [przypis redakcyjny]
in absentia (łac.) — pod nieobecność. [przypis edytorski]
in absentia (łac.) — w nieobecności. [przypis redakcyjny]
in absolutis dominiis: sic voto sic jubeo, stet pro ratione voluntas (łac.) — w państwach samowładnych: tak chcę, tak każę; za powód niech starczy wola. [przypis redakcyjny]
in absoluto dominio (łac.) — w nieograniczonej władzy. [przypis edytorski]
in abstracto (łac.) — jest abstrakcją, tzn. w rzeczywistości nie istnieje. [przypis redakcyjny]
in abstracto (łac.) — tu: abstrakcyjne. [przypis edytorski]
in abstracto (łac.) — w ogólności, ogólnie. [przypis edytorski]
in abstracto (łac.) — w ogólności. [przypis edytorski]
in accessu (łac.) — w przystępie. [przypis redakcyjny]
in acie (…) (łac.) — na wojnie … w kuchni. [przypis redakcyjny]
in activitatem (łac.) — w wykonywanie czynności. [przypis redakcyjny]
in actu (łac.) — w działaniu; czynnie. [przypis edytorski]
in adjectivo (łac.) — dosłownie: w przymiotniku, dodatkowo. [przypis redakcyjny]
in adversis et prosperis cum cotiservatione (łac.) — w przeciwnych i pomyślnych okolicznościach z zachowaniem. [przypis redakcyjny]
in aemulam (łac.) — w wrogą. [przypis redakcyjny]
in aequa lance (łac.) — na równej szali. [przypis redakcyjny]
in aeternum (łac.) — na wieczność. [przypis edytorski]
in aeternum (łac.) — na wieczność. [przypis redakcyjny]
in aeternum (łac.) — na wieki. [przypis redakcyjny]
in aleam fortunae (łac.) — na los szczęścia. [przypis redakcyjny]
in aleam (łac.) — na rozgrywkę, na szaniec. [przypis redakcyjny]
in alio proposito occurrentem materiam (łac.) — rzecz, która się nawija w innej rozprawie. [przypis redakcyjny]
in anima vili (łac.) — na dzikim zwierzęciu. [przypis edytorski]
in anno (łac.) — roku. [przypis redakcyjny]
in anno (łac.) — w roku. [przypis redakcyjny]
in anno praeterito (łac.) — w roku przeszłym. [przypis redakcyjny]
in aperium evasit amicitia odium (łac.) — zerwana przyjaźń zamieniła się w otwartą nienawiść. [przypis redakcyjny]
inappellabilitatem (łac.) — nieodwołalność. [przypis redakcyjny]
in armis exsistit (łac.) — pod bronią się znajduje. [przypis redakcyjny]
in armis (łac.) — pod bronią. [przypis redakcyjny]
in armis nascuntur Poloni (…) (łac.) — Polacy rodzą się w zbroi, prawdziwe to plemię tęgiego Marsa i Bellony… Zygmunt zasłużył sobie u Pawła Jowiusza, znakomitego historyka, że go umieścił w szeregu trzech owych bohaterów: Karola V cesarza, Franciszka I króla Francji i jego, króla polskiego… Gdyby nie panowali razem, to każdy z nich godzien by był władać światem całym. [przypis redakcyjny]
in armis pro parte (łac.) — pod bronią po stronie. [przypis redakcyjny]
in articulo (łac.) — w ważnej chwili, w obliczu czegoś. [przypis edytorski]
in articulo mortis (łac.) — w obliczu śmierci. [przypis edytorski]
in articulo mortis (łac.) — w obliczu śmierci. [przypis redakcyjny]
in articulo mortis (łac.) — w obliczu śmierci; tu: w stanie przedśmiertnym. [przypis edytorski]
inaudito exemplo (łac.) — niesłychanym przykładem. [przypis redakcyjny]
inauguratus (łac.) — ogłoszony. [przypis redakcyjny]
in Augusto (łac.) — w sierpniu. [przypis redakcyjny]
In Augusto (łac.) — w sierpniu. [przypis redakcyjny]
in aula (łac.) — w sali. [przypis edytorski]
in bivio (łac.) — na rozdrożu. [przypis redakcyjny]
in capita antecessorów (łac.) — na głowy poprzedników. [przypis redakcyjny]
in capite et membris (łac.) — w głowie i członkach. Hasło reformy in capite et membris upowszechniło się w XV w. w kontekście reformy Kościoła katolickiego i przyświecało soborom w Pizie, w Konstancji i w Bazylei. [przypis edytorski]
incarcerata (łac.) — uwięziona. W procesie z margrabią chodziło o dalsze zatrzymanie dzierżawy Olszówki, z której Pasek, roszcząc sobie pewne należności u Myszkowskiego, ustąpić nie chciał; wyrzucony gwałtem, zostawia tam na posterunku żonę, niby to przez przeciwnika „uwięzioną”. [przypis redakcyjny]
in casu improlitatis suae (łac.) — na wypadek bezpotomności. [przypis redakcyjny]
in casum saevientis fortunae (łac.) — na wypadek, gdyby się los srożyć zaczął. [przypis redakcyjny]
in censuram (łac.) — w posądzenie. [przypis redakcyjny]
incertum est (łac.) — to niepewne. [przypis edytorski]
incest (z łac.) — nieczystość, kazirodztwo. [przypis edytorski]
in Chorographia principatus Moschoviae (łac.) — w opisie ziem księstwa moskiewskiego. [przypis edytorski]
incipiam (łac.) — rozpocznę. [przypis edytorski]
incipio, incipere (łac.) — zaczynać; tu 1 os. lp cz.przysz. incipiam: zacznę. [przypis edytorski]
incipio, incipere (łac.) — zaczynać; tu 1 os. lp cz.przysz. incipiam: zacznę, zaczynam. [przypis edytorski]
Inclina cor meum, Deus (łac.) — „Nachyl serce moje, Boże” (Ps 118, 36). [przypis tłumacza]
Incline cor meum. Deus, in… (testimonia tua) (łac.) — „Skłoń serce moje Boże do Twoich świadectw”. [przypis tłumacza]
inclusive (łac.) — razem. [przypis edytorski]
in coelesti etiam alimento (łac.) — w Najświętszym nawet Sakramencie. [przypis redakcyjny]
incognito (łac.) — anonimowo, zatajając swą tożsamość. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — bez podania nazwiska, zatajając swoją tożsamość. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — bez ujawniania tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — skrycie, tajnie, anonimowo. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — tajemnie, bezimiennie. [przypis redakcyjny]
incognito (łac.) — tu: bez ujawniania osoby sprawcy. [przypis edytorski]
incognito (łac.) — zatajenie tożsamości, nie podawanie nazwiska. [przypis edytorski]
incognito (wł., dosł.: nieznany; z łac. incognitus) — z utajeniem swego nazwiska lub godności, nieoficjalnie, nie dając się poznać. [przypis redakcyjny]
incognito (wł., z łac. incognitus: nieznany) — zachowując anonimowość; pod przybranym nazwiskiem; skrycie, tajnie, nieoficjalnie; zatajenie swojej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (wł., z łac. incognitus: nieznany) — zachowywanie anonimowości; występowanie pod przybranym nazwiskiem, tajnie, nieoficjalnie; zatajenie swojej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — nie ujawniając swojej prawdziwej tożsamości; tu: w tajemnicy, nie zawiadamiając nikogo. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — ukrywając swoją tożsamość. [przypis edytorski]
incognito (z łac.) — zatajanie swojego nazwiska, tożsamości. [przypis edytorski]
incognitus (łac.) — nieznany, niepoznany. [przypis edytorski]
incolae (łac.) — mieszkańcy. [przypis redakcyjny]
incola (łac.) — mieszkaniec; tu M. lm incolae: mieszkańcy. [przypis edytorski]
incolas (łac.) — mieszkańców. [przypis redakcyjny]
incolis (łac.) — mieszkańcom. [przypis edytorski]
in collateralitate (łac.) — w bliskim sąsiedztwie. [przypis redakcyjny]
in collegio (łac.) — tu: w zbiorowej, oficjalnej dyskusji. [przypis edytorski]
in colloquio privato s. familiarii (łac.) — w rozmowie prywatnej albo poufnej. [przypis edytorski]
in commissis (łac.) — poruczony. [przypis redakcyjny]
in communi et in particulari (łac.) — tj. rzeczy można rozumieć w znaczeniu ogólnym lub szczegółowym. [przypis tłumacza]
incomparabilis (łac.) — niezrównany. [przypis edytorski]
incomparabilis (łac.) — niezrównany. [przypis redakcyjny]
in complicium (łac.) — do wspólnictwa. [przypis redakcyjny]
incomptus (łac.) — nieporządny, zaniedbany, niewykwintny. [przypis edytorski]
in concreto (łac.) — konkretnie, w rzeczywistości, w rzeczywistej sytuacji. [przypis edytorski]
in concreto (łac.) — w określonej, danej sytuacji. [przypis edytorski]
in confuso (łac.) — w zamieszaniu. [przypis redakcyjny]
in consiliis, proponendo fructum (łac.) — w radach, wystawiając korzyść. [przypis redakcyjny]
in consilio impiorum (łac.) — w radzie bezbożnych. [przypis redakcyjny]
in contiguitate (łac.) — w styczności. [przypis redakcyjny]
in continuo belli opere; verbo dicam (łac.) — w ciągłej wojnie; słowem. [przypis redakcyjny]