Spis treści

    1. Gwiazda: 1
    2. Miłość: 1
    3. Niebo: 1
    4. Pocałunek: 1
    5. Sen: 1
    6. Tajemnica: 1
    7. Wiara: 1
    8. Zmysły: 1

    Bolesław LeśmianNapój cienistyZmierzch bezpowrotny

    1

    SenRóżowieje o zmierzchu twój spłowiały liścik…

    Wóz turkocze za oknem. Może sen mój właśnie

    Tak odjeżdża w złą ciemność — śpiewnie i kolaśnie[1]

    W niebie — drobnych obłoków napuszysty wyścig!

    5

    Niebo, Gwiazda, WiaraReszta Boga — w niebiosach! Zachód, tlejąc, zrudział.

    O, uwierzyć w tę Resztę i potrwać w tym błędzie!

    W dziejach gwiazdy najdalszej brać zawrotny udział

    I zawczasu już srebrnieć tym, co kiedyś będzie…

    Lub tam, gdzie żale świata na szczytach się śnieżą,

    10

    W tym śniegu, w tym wzbielałym ku zaciszom zgonie

    Znaleźć dwie załamane, dwie bez jutra dłonie

    I całować, nie wiedząc, do kogo należą…

    Miłość, Zmysły, Tajemnica, PocałunekGdym twe dłonie w wiosennej całował zamroczy[2],

    Cóżem wiedział o tobie? Nic — śnie mój nietrwały!

    15

    A kochałem twe dreszcze, i duszę, i oczy,

    I świat cały — i usta — i znowu świat cały!

    Przypisy

    [1]

    kolaśnie — jak w kolasie; kolasa — odkryty pojazd konny podobny do bryczki. [przypis redakcyjny]

    [2]

    zamrocz (neol.) — mrok, ciemność a. zamroczenie, oszołomienie. [przypis redakcyjny]

    Close
    Please wait...