Wolne Lektury potrzebują pomocy...

Dzieciaki korzystające z Wolnych Lektur potrzebują Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas jedynie 436 osób.

Aby działać, potrzebujemy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Wybierz kwotę wsparcia
Tym razem nie pomogę
Ufunduj e-książki dla dzieciaków

Lektury szkolne za darmo dla każdego dzieciaka? To możliwe dzięki wsparciu darczyńców takich jak Ty! Kliknij i dorzuć się >>>

x
II. Jiv-Atma →

Spis treści

    1. Duch: 1
    2. Dusza: 1
    3. Natura: 1

    Antoni LangeSonety wedyckie[1]I. Rupa[2](Stan kamienny)

    1
    DuchDuch nasz dziecięcy — prawi mędrzec boży —
    W jutrznianych[3] wieków zamgławne przedednie
    Trwał połączony w niepodzielną jednię
    Z nieświadomością żywiołowych zworzy[4].
    5
    I, gdy mu padał w źrenice blask zorzy,
    On stał jak martwe, niebytu sąsiednie,
    Głazu urwisko i roił bezwiednie,
    Że jego własne oko promień tworzy.
    Dusza, NaturaI we mgle owej pierwotnej ciemnicy
    10
    Pozostawając, nie znał tej granicy,
    Która obrazy jego duszy sennej
    Od ram natury dzieli wiecznym działem,
    Lecz jednym duchem czuł się z nią i ciałem —
    I był sam sobie obcy, bezimienny.

    Przypisy

    [1]

    wedycki — wedyjski; staroindyjski język, z którego wywodzi się sanskryt klasyczny; nawiązujący do Wed, staroindyjskich tekstów sakralnych. Wedyzm: najstarsza forma hinduizmu; najdawniejsza indyjska religia. [przypis edytorski]

    [2]

    rupa, rūpa — w buddyzmie i hinduizmie: cielesność, forma, materia. [przypis edytorski]

    [3]

    jutrzniany (daw.) — poranny. [przypis edytorski]

    [4]

    zwora (daw.) — połączenie; element łączący. [przypis edytorski]

    Zamknij
    Proszę czekać…
    x