Wolne Lektury potrzebują pomocy...



Wolne Lektury utrzymują się z dobrowolnych darowizn i dotacji.


Na stałe wspiera nas 376 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców.


Dołącz do darczyńców! Przyjaciele Wolnych Lektur zyskują wcześniejszy dostęp do nowych publikacji!
Potrzebujemy Twojej pomocy!

TAK, wpłacam
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Znajdź nas na YouTube

Audiobooki Wolnych Lektur znajdziesz na naszym kanale na YouTube.
Kliknij, by przejść do audiobooków.

x
← VI. Buddhi

Spis treści

    1. Duch: 1
    2. Miłość: 1
    3. Niewola: 1
    4. Rozczarowanie: 1

    Antoni LangeSonety wedyckieVII. Atma[1](Duch boży)

    NiewolaCoraz miłości szerszą żądzą gnany,
    Coraz jej szersze kręgi duch ogarnie,
    I czując wszystkich atomów męczarnie,
    Zechce rozsadzić bytu ich kajdany.
    RozczarowanieGrobem tysiąca mar rozczarowany,
    Pomny na dziejów swych wieczne trupiarnie,
    Pozna wszechrzeczy treść, co go bezkarnie
    W niedoścignione pchały wciąż omany.
    Duch, MiłośćWięc silny wiedzą cierpienia wszechrzeczy
    I wszechmiłością ku nim — duch człowieczy,
    Jak bóg, zapragnie z nimi wejść w zbratanie:
    I w tej ku źródłom swym drodze powrotnej,
    Jaźń swą rozleje w materii pierwotnej
    I w bezpotomnej pójdzie śnić Nirwanie[2].

    Paryż 1887

    Przypisy

    [1]

    atma, atman (z sanskr.) — jaźń; indywidualny boski pierwiastek duchowy tkwiący w każdej żywej istocie. [przypis edytorski]

    [2]

    nirwana — w buddyzmie ostateczne wyzwolenie od kręgu reinkarnacji i bytu indywidualnego oraz związanych z nim bólu i pragnień; osiągnięcie najwyższej prawdy i szczęścia. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...