Björnstjerne Björnson, Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza

Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza (oryg. Synnøve Solbakken) to opowiadanie autorstwa norweskiego noblisty, Bjørnstjerne Bjørnsona, które zostało opublikowane w odcinkach w „Illustreret Folkeblad” w 1857 roku.

Niezwykła opowieść o miłości i nienawiści wprost z serca krainy śniegów — Norwegii

Akcja utworu rozgrywa się w XIX wieku na norweskiej prowincji, w środowisku zamożnych chłopów, a głównymi bohaterami opowiadania są Synnøve Solbakken i Torbjørn Granlien. Skomplikowana historia miłości tych dwojga młodych ludzi ukazana została na tle surowych warunków życia na wsi. W tekście w sposób pogłębiony autor podejmuje problem przemocy — również w rodzinie, gdzie stanowi ona niejako chorobę dziedziczną.

Björnstjerne Björnson przyjaźnił się — ale też rywalizował — z silniej dziś obecnym w historii literatury europejskiej Henrykiem Ibsenem, którego pesymizmowi przeciwstawiał myślenie pozytywne, przy równie głębokiej analizie obyczajowości i mechanizmów społecznych.

Książka przyniosła autorowi sławę i doczekała się tłumaczeń na wiele języków europejskich oraz kilku adaptacji filmowych: Synnöve Solbakken (reż. John W. Brunius, 1919), Synnöve Solbakken (reż. Tankred Ibsen, 1934) i Synnöve Solbakken (reż. Gunnar Hellström, 1957).

Autorem tłumaczenia utworu na język polski jest Franciszek Mirandola.

Chcesz wiedzieć, jak zakończy się tocząca się wśród lodów Północy historia trudnej miłościa Synnøve i Torbjørna? Przeczytaj Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza Bjørnstjerne Bjørnsona w formie e-booka w najpopularniejszych formatach, umożliwiających lekturę online oraz na urządzeniach przenośnych (EPUB, PDF, TXT).

Spis treści:

I

O autorze

Bjørnstjerne Bjørnson

Ur.: 8 grudnia 1832 w Kvikne
Zm.: 26 kwietnia 1910 w Paryżu

Najważniejsze dzieła:: Dziewczę ze Słonecznego Wzgórza (1857), Arne (1859), Dziarski chłopak (1860), Rybaczka (1868), Marsz weselny (1872), Bankructwo (1874), Redaktoren (1874), Rękawiczka (1883), Ponad siły (1883)

Norweski pisarz, dramaturg, poeta i krytyk teatralny; laureat nagrody Nobla w dziedzinie literatury w 1903 roku. Był synem pastora luterańskiego, piewcą życia wiejskiego ludu Norwegii, rodzimej tradycji i historii. Zbierał i opracowywał sagi i pieśni ludowe; pisał ballady historyczne np. Bergljot, Olav Trygvason oraz dramaty historyczne, jak Halte-Hulda, Kong Sverre czy Sigurd Slembe. Aktywnie działał na rzecz niezależności Norwegii, uwolnienia jej od polit. wpływów Szwecji i kulturowych Danii. Miał poglądy liberalne, m.in. poparł zryw Wiosny Ludów w 1848 r., z czasem coraz bardziej radykalnie lewicowe. Jest autorem daw. hymnu norweskiego (Digte og sange). Późniejsze utwory nie stronią od ostrej krytyki społecznej. Björnson często bywa porównywany z Henrykiem Ibsenem, którego znał, cenił i z którym polemizował.