Potrzebujemy Twojej pomocy!
Na stałe wspiera nas 443 czytelników i czytelniczek.
Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | łacina, łacińskie | liczba mnoga | mitologia grecka | niemiecki | portugalski | przestarzałe | rosyjski | staropolskie | turecki | ukraiński | włoski
Według języka: wszystkie | polski
Znaleziono 302 przypisów.
ad patres (łac.) — do ojców. [przypis redakcyjny]
ad perfectionem (łac.) — do zupełnego. [przypis redakcyjny]
ad perpetuam rei memoriam (łac.) — na wieczną rzeczy pamiątkę. [przypis redakcyjny]
ad personam (łac.) — do osoby. [przypis redakcyjny]
ad pinguem glaebam (łac.) — do tłustej roli. [przypis redakcyjny]
ad praefixum (…) locum (łac.) — do oznaczonego miejsca. [przypis redakcyjny]
ad praesens elucescunt (łac.) — teraz na jaw wychodzą. [przypis redakcyjny]
ad praesens (łac.) — na chwilę. [przypis redakcyjny]
ad praesens (łac.) — obecnie. [przypis redakcyjny]
ad praesens (łac.) — teraz. [przypis redakcyjny]
ad primum (łac.) — co do pierwszego. [przypis redakcyjny]
ad probandum suas incubentias (łac.) — do udowodnienia praw dzierżenia. [przypis redakcyjny]
ad propria (łac.) — do swojej własności [przypis redakcyjny]
ad rationem (łac.) — na rachunek. [przypis redakcyjny]
ad recognoscentiam (łac.) — do rozpoznania. [przypis redakcyjny]
ad regnandum (łac.) — do korony. [przypis redakcyjny]
ad regrressum (łac.) — do powrotu. [przypis redakcyjny]
ad rem (łac.) — do rzeczy. [przypis redakcyjny]
ad rogum monumenta nostra damnantur (…) (łac.) — pomniki nasze skazywane są na stos. Trudno się nie śmiać z głupoty tych, co mniemają, że potęgą obecną można zniszczyć nawet pamięć wieku następnego. [przypis redakcyjny]
ad scamnum asinorum (łac.) — do oślej ławy. [przypis redakcyjny]
ad scamnum asinorum (łac.) — do oślej lawy. [przypis redakcyjny]
ad secundam illationem (łac.) — co do drugiego wniosku. [przypis redakcyjny]
ad senectam (łac.) — ku starości. [przypis redakcyjny]
ad Septembrem (łac.) — do września. [przypis redakcyjny]
ad septemtrionem (łac.) — ku północy. [przypis redakcyjny]
ad societatem belli (łac.) — do udziału w wojnie. [przypis redakcyjny]
ad societatem (łac.) — do wspólnego działania. [przypis redakcyjny]
ad statum anni huius (łac.) — do zdarzeń tego roku. [przypis redakcyjny]
ad sufficientiam (łac.) — dostateczne. [przypis redakcyjny]
ad testimonium okulatów (łac.) — na świadectwo naocznych świadków. [przypis redakcyjny]
adulterium (z łac.) — cudzołostwo. [przypis redakcyjny]
ad usum (łac.) — do użytku. [przypis redakcyjny]
advena (łac.) — przybysz. [przypis redakcyjny]
adversae factionis fomenta (łac.) — knowania przeciwnego stronnictwa. [przypis redakcyjny]
adversa (…) prospera (łac.) — dola (…) niedola. [przypis redakcyjny]
adversitas (łac.) — przeciwność. [przypis redakcyjny]
adversitates fortunae et iniurias caeli (łac.) — przeciwności losu i srogość klimatu. [przypis redakcyjny]
adversitates (łac.) — przeciwności. [przypis redakcyjny]
adverso pectore (łac.) — z przodu, w pierś. [przypis redakcyjny]
ad victum (łac.) — żywność; por. wikt. [przypis redakcyjny]
ad violenta media (łac.) — do gwałtownych środków. [przypis redakcyjny]
ad vitae tempora (łac.) — do zgonu. [przypis redakcyjny]
ad votum in frequentia (łac.) — do zakonnego ślubu w obecności. [przypis redakcyjny]
ad votum (łac.) — do ślubu. [przypis redakcyjny]
adwena (z łac.) — przybysz. [przypis redakcyjny]
adwent (z łac.) — okres postu przed Bożem Narodzeniem. [przypis redakcyjny]
aegrotus, quamdiu animam habet, spem habet (łac.) — chory, dopóki dusza w ciele, nie traci nadziei. [przypis redakcyjny]
aemulabantur (łac.) — szli w zawody. [przypis redakcyjny]
aequaliter (łac.) — równo. [przypis redakcyjny]
aerumnarum plena est (łac.) — jest pełna trosk. [przypis redakcyjny]
Aerumnarum plenus (łac.) — pełen trosk. [przypis redakcyjny]
afekty carnis (z łac.) — namiętności ciała. [przypis redakcyjny]
afekt (z łac.) — tu: uczucie. [przypis redakcyjny]
afekt (z łac.) — uczucie. [przypis redakcyjny]
afekt (z łac.) — uczucie; tu: miłość. [przypis redakcyjny]
affectus populi (łac.) — miłość ludu. [przypis redakcyjny]
afficiunt (łac.) — dotyczą. [przypis redakcyjny]
afflictio (łac.) — zmartwienie. [przypis redakcyjny]
afflictio supra afflictiones (łac.) — cios nad ciosy. [przypis redakcyjny]
afflicto afflictionem (łac.) — zadajesz rany rannemu; utrapionemu utrapienia. [przypis redakcyjny]
a fortes creantur fortibus, nec imbellem feroces progener ant aquilae columbam (łac.) — dzielni rodzą się z dzielnych; bezbronnego gołębia nie płodzą orły drapieżne. [przypis redakcyjny]
agere (łac.) — czynić. [przypis redakcyjny]
agitur (łac.) — zanosi się. [przypis redakcyjny]
akcesoria (z łac.) — tutaj: wstępne rozprawy w sądzie. [przypis redakcyjny]
akcydensa (z łac.) — dochody uboczne. [przypis redakcyjny]
akcypiter (z łac.) — jastrząb. [przypis redakcyjny]
aktuariusz (z łac.) — urzędnik mający pieczę nad aktami, pisarz sądowy. [przypis redakcyjny]
alea iacla est (łac.) — kości zostały rzucone; słowa te miał wypowiedzieć Juliusz Cezar przekraczając rzekę Rubikon, co oznaczało decyzję rozpoczęcia wojny domowej i walki o pełnię władzy; zwrot używany na określenie jakiegoś stanowczego kroku, śmiałego, przełomowego postanowienia. [przypis redakcyjny]
alias haeres (łac.) — a raczej dziedzic, właściciel. [przypis redakcyjny]
alias in forma (łac.) — a raczej z postaci. [przypis redakcyjny]
alias (łac.) — albo. [przypis redakcyjny]
alias (łac.) — czyli, innymi słowy. [przypis redakcyjny]
alias (łac.) — czyli. [przypis redakcyjny]
alias (łac.) — inaczej, albo. [przypis redakcyjny]
alias (łac.) — inaczej, czyli. [przypis redakcyjny]
alias (łac.) — inaczej. [przypis redakcyjny]
alienigenam (łac.) — cudzoziemskiego. [przypis redakcyjny]
alii sacerdotia et consulatus ut spolia adepti, procurationes et interiorem potentiam alii, odio et terrore omnia agunt (łac.) — jedni urzędy kapłańskie i konsulat jakby łup uzyskali, drudzy zarządy i większą władzę, nienawiścią i strachem wszystko działają. [przypis redakcyjny]
alimentum (łac.) — pożywienie, posiłek, tu B. lm alimenta. [przypis redakcyjny]
aliquo suo merito praesumebant (łac.) — z powodu zasługi względem niego spodziewali się. [przypis redakcyjny]
aliud stantes, aliud sedentes, utroque pede claudi, quibus nec ara nec virtus, religio ad ostentationem, oratio magnifica sed fide careas, hos ama tanquam osurus (łac.) — inni stojąc, inni siedząc, kulawi na obie nogi, dla których nic nie znaczy ołtarz ni cnota, religia dla popisu, mowa wspaniała, ale kłamliwa; tych tak kochaj, jakbyś miał nienawidzieć. [przypis redakcyjny]
alliciebat dulcedo (łac.) — nęciła słodycz. [przypis redakcyjny]
a loci ordinario (łac.) — miejscowego biskupa. [przypis redakcyjny]
a longe, cum irreparabili (…) (łac.) — od dawna z niepowetowaną… klęską. [przypis redakcyjny]
altarysta (z łac.) — ksiądz, opłacany z zapisu na utrzymanie ołtarza, pomocnik plebana. [przypis redakcyjny]
alteracja (z łac.) — zmartwienie. [przypis redakcyjny]
alterationes (łac.) — zgryzoty. [przypis redakcyjny]
alter ego (łac.) — drugi ja. [przypis redakcyjny]
alter ego (łac.) — „drugi ja”, zaufany zastępca. [przypis redakcyjny]
alternata (z łac.) — odmiana losu, zmienna kolej życia. [przypis redakcyjny]
altero tanto (łac.) — drugie tyle. [przypis redakcyjny]
alter rex (łac.) — drugim królem. [przypis redakcyjny]
alterum (łac.) — po wtóre. [przypis redakcyjny]
alterum tantum (łac.) — drugie tyle. [przypis redakcyjny]
alto supprimimus silentio (łac.) — głębokim pokrywamy milczeniem. [przypis redakcyjny]
amaritudinis plena (łac.) — pełna goryczy. [przypis redakcyjny]
ambaje (z łac.) — bzdury. [przypis redakcyjny]
amicus (łac.) — przyjaciel, tu W. lm amici: przyjaciele. [przypis redakcyjny]
amicus Plato, sed magis amica veritas (łac.) — „Wprawdzie Plato jest przyjacielem, lecz większą przyjaciółką prawda”; wyrażenie przypisywane wybitnemu filozofowi gr. Arystotelesowi (IV w. p.n.e.), który będąc uczniem Platona, odrzucił i poddał krytyce jego idealistyczną teorię idei jako pierwowzorów rzeczy. [przypis redakcyjny]
amor (łac.) — miłość [przypis redakcyjny]