Spis treści

    1. Bieda: 1 2
    2. Bóg: 1
    3. Obyczaje: 1
    4. Poeta: 1
    5. Pogrzeb: 1
    6. Strój: 1 2
    7. Śmierć: 1
    8. Trup: 1
    9. Zaświaty: 1

    Bolesław LeśmianNapój cienistyTrupięgi

    1

    Bieda, Śmierć, Pogrzeb, Trup, Obyczaje, StrójKiedy nędzarz umiera, a śmierć swoje proso[1]

    Sypie mu na przynętę, by w trumnę szedł boso,

    Rodzina z swej ofiarnej rozpaczy korzysta,

    By go obuć na wieczność, bo zbyt jest ciernista, —

    5

    I, grosz trwoniąc ostatni dla nóg niedołęgi,

    Zdobywa buty z łyka,[2], tak zwane trupięgi.

    A, gdy go już wystroi w te zbytki żebracze,

    Wówczas dopiero widzi, że nędzarz, — i płacze!

    Poeta, Zaświaty, Bóg, Bieda, StrójJa — poeta, co z nędzy chciałem się wymigać,

    10

    Aby śpiewać bez troski i wieczność rozstrzygać,

    Gdy mnie w noc okradziono, drwię z ziemskiej mitręgi[3],

    Bo wiem, że tam — w zaświatach mam swoje trupięgi!

    Dar kochanki, czy wrogów chytra zapomoga[4]? —

    Wszystko jedno! W trupięgach pobiegnę do Boga!

    15

    I będę się chełpliwie przechadzał w zaświecie,

    Właśnie tam i z powrotem po obłoków grzbiecie,

    I raz jeszcze — i nieraz — do trzeciego razu,

    Nie szczędząc oczom Boga moich stóp pokazu!

    A jeśli Bóg, cudaczną urażony pychą,

    20

    Wzgardzi mną jak nicością obutą zbyt licho,

    Ja — gniewny, nim się duch mój z prochem utożsami,

    Będę tupał na Niego tymi trupięgami!

    Przypisy

    [1]

    proso — roślina zbożowa. [przypis redakcyjny]

    [2]

    łyko — tkanka drzew i krzewów tworząca pod korą włóknistą, lekko wilgotną warstwę. [przypis redakcyjny]

    [3]

    mitręga — mozolna, męcząca, zwykle nieefektywna praca. [przypis redakcyjny]

    [4]

    zapomoga — bezzwrotna pomoc. [przypis redakcyjny]

    Zamknij
    Proszę czekać…