Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Cześć ludzie!

Tu Patyczak, Brudne Dzieci Sida! Lubię biegać, lubię grać, ale czytać wprost uwielbiam. Dlatego wspieram skromnym, ale za to regularnym comiesięcznym zleceniem stałym Fundację Wolne Lektury. Napisałem nawet wiersz:

Czy wolisz czytać w domu, czy na łonie natury,
Zapraszam! Wspierajmy razem Fundację Wolne Lektury!

Wspieram Wolne Lektury!
Feliks Brodowski, Dziecię Symchy
Posłuchaj w ElevenReader

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Wzruszająca, przejmująco smutna, naturalistyczna nowela. Historia młodej Żydówki jest metaforą przemijania, ulotności piękna i kruchości ludzkiego losu.

Feliks Brodowski, młodopolski pisarz, krytyk literacki i publicysta, część swego życia spędził w środowisku marginesu społecznego. Być może z tego powodu potrafił z wyjątkową trafnością i współczuciem opisać ciężką dolę biednych, prostych ludzi. Bohaterkami noweli Dziecię Symchy są matka i córka, dwie Żydówki, mieszkanki podupadłej, letniskowej miejscowości. Kobiety żyją z handlu pieczywem, co pozwala im z ledwością zarobić na swoje utrzymanie. Utwór został opublikowany w 1905 roku w zbiorze nowel Liote, a także wszedł w skład zbioru Z jednego strumienia wydanego pod redakcją i opatrzonego przedmową Elizy Orzeszkowej.

Spis treści:

    I
  1. II
  2. III
  3. IV
  4. V
  5. VI
  6. VII
  7. VIII
  8. IX
  9. X
  10. XI
  11. XII

O autorze

Feliks Brodowski

Ur.
9 maja 1864 w Lublin
Zm.
18 marca 1934 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Chwile, Liote, Drzewa, Dom cedrowy, Mariem

Polski krytyk literacki, pisarz i publicysta.

Syn Edwarda i Teofili. Został pół-sierotą ze względu na śmierć ojca w 1869 roku. Od 1875 roku uczył się w gimnazjum w Lublinie, z którego został przeniesiony do Szkoły Realnej w Równem. Jego następnym krokiem w edukacji był Instytut Gospodarownia Wiejskiego w Puławach, do którego uczęszczał od 1895 roku. Swój pierwszy utwór pt. Niu opublikował w 1886 roku w „Gazecie Lubelskiej”. Trzy lata później współpracował z „Prawdą” Aleksandra Świętochowskiego. Po zakończonej współpracy żył na marginesie społecznym do czasu otrzymania posady w Komisji Włościańskiej w Warszawie. Od 1905 do 1914 pracował w Komisji Włościańskiej w Łomży. Zmarł w 1934 roku w Warszawie.