Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Wspomnienia Władysława Grabskiego, dwukrotnego prezesa rady ministrów II Rzeczpospolitej, obejmujące okres jego premierostwa w latach 1923–25 — czas reformy walutowej i powstania Banku Polskiego.

Treść jest próbą podsumowania własnych działań w perspektywie szerokiej oceny ówczesnej sytuacji geopolitycznej, a przede wszystkim uzasadnienia koniecznych z punktu widzenia Grabskiego zmian. Potrzeba usprawiedliwienia wynikała z reakcji społecznych — strajki i wzrost bezrobocia sprawiły, że reformy rządu nie były postrzegane jednoznacznie pozytywnie. Skomplikowana sytuacja w województwach wschodnich i relacje z mniejszościami narodowymi, podpisanie konkordatu ze Stolicą Apostolską, kulisy polityki — to tylko niektóre z tematów poruszanych w tekście Grabskiego, powstałym już po złożeniu jego rezygnacji ze stanowiska szefa rządu, w roku 1927.

Spis treści:

    Wstęp
  1. Część I. Wspomnienia historyczne
  2. Dział I. Początki i próby
    1. Rozdział I
    2. Rozdział II
  3. Dział II. Pierwszy rok pracy
    1. Rozdział III
    2. Rozdział IV
    3. Rozdział V
    4. Rozdział VI
    5. Rozdział VII
    6. Rozdział VIII
    7. Rozdział IX
    8. Rozdział X
    9. Rozdział XI
    10. Rozdział XII
    11. Rozdział XIII
    12. Rozdział XIV
    13. Rozdział XV
    14. Rozdział XVI
    15. Rozdział XVII
    16. Rozdział XVIII
  4. Dział III. Drugi rok pracy
    1. Rozdział XIX
    2. Rozdział XX
    3. Rozdział XXI
    4. Rozdział XXII
    5. Rozdział XXIII
    6. Rozdział XXIV
    7. Rozdział XXV
    8. Rozdział XXVI
    9. Rozdział XXVII
    10. Rozdział XXVIII
    11. Rozdział XXIX
    12. Rozdział XXX
    13. Rozdział XXXI
  5. Dział IV. Zakończenie pracy dwuletniej
    1. Rozdział XXXII
    2. Rozdział XXXIII
    3. Rozdział XXXIV
    4. Rozdział XXXV
    5. Rozdział XXXVI
  6. Część II. Z przeżytych doświadczeń
    1. Rozdział I
    2. Rozdział II
    3. Rozdział III
    4. Rozdział IV
    5. Rozdział V
    6. Rozdział VI
    7. Rozdział VII
    8. Rozdział VIII
    9. Rozdział IX
    10. Rozdział X
    11. Rozdział XI
    12. Rozdział XII
    13. Zakończenie

Ta książka jest dostępna dla tysięcy dzieciaków dzięki darowiznom od osób takich jak Ty!

Dorzuć się!
Dorzuć się!

O autorze

Władysław Grabski

Ur.
7 lipca 1874 w Borowie nad Bzurą
Zm.
1 marca 1938 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Jak zażegnać największe niebezpieczeństwo (1926), Dwa lata pracy u podstaw państwowości naszej (1924–1925) (1926), Wieś i folwark. Drobne i duże gospodarstwa rolne ze stanowiska ekonomicznego (1930), Idea Polski (1935), Historia wsi w Polsce (1935)

Polski polityk narodowej demokracji, ekonomista i historyk, minister skarbu oraz dwukrotny premier II RP, autor reformy walutowej.
Uczęszczał do V Gimnazjum Filologicznego w Warszawie; studiował na École des Sciences Politiques w Paryżu oraz historię i ekonomię na Sorbonie, przez rok uczył się agronomii w Halle. W latach 1895–1896 odbył praktykę rolniczą w Woli Trębskiej. W 1897 wrócił do kraju i osiadł w rodzinnym majątku w Borowie, gdzie prowadził działalność gospodarczo-społeczną i naukową.
Był członkiem Ligii Narodów od 1905 roku; w tym samym roku został wybrany po raz pierwszy do rosyjskiej Dumy, do roku 1912 wybrano go jeszcze dwukrotnie. Od 1914 roku był członkiem Komitetu Narodowego Polskiego, a 24 sierpnia 1915 stanął na czele nowo utworzonego Centralnego Komitetu Obywatelskiego Królestwa Polski w Rosji; od 1917 był członkiem Komisji Likwidacyjnej do spraw Królestwa Polskiego. Od 26 października do 4 listopada 1918 był ministrem rolnictwa i dóbr koronnych w gabinecie Józefa Świeżyńskiego. W 1919 został wybrany posłem na Sejm Ustawodawczy z ramienia ZLN. 13 grudnia 1919 Władysław Grabski wszedł w skład rządu Leopolda Skulskiego jako minister skarbu. W okresie od 23 czerwca do 24 lipca 1920 był premierem. Był ministrem skarbu z krótkimi przerwami w latach 1918-1925.
Po złożeniu dymisji 13 listopada 1925 roku Grabski wycofał się z życia parlamentarnego i poświęcił się pracy naukowej na SGGW w Warszawie. W okresie od 1926 do 1928 był rektorem SGGW, a w latach 1928–1929 prorektorem uczelni. W tym czasie intensywnie publikował, jest autorem ok. 150 prac, poruszających zagadnienia ze sfery ekonomii, bankowości, nauk politycznych, agronomii społecznej, historii i socjologii wsi.