Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej
Przypisy
Pierwsza litera: wszystkie | 0-9 | A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | Q | R | S | T | U | V | W | X | Y | Z
Według typu: wszystkie | przypisy autorskie | przypisy redaktorów Wolnych Lektur | przypisy źródła | przypisy tłumacza | przypisy tradycyjne
Według kwalifikatora: wszystkie | angielski, angielskie | architektura | białoruski | czeski | dopełniacz | dawne | francuski | grecki | gwara, gwarowe | hebrajski | hiszpański | holenderski | islandzki | język, językowy, językoznawstwo | łacina, łacińskie | literacki, literatura | liczba mnoga | mitologia germańska | mitologia grecka | mitologia rzymska | niemiecki | poetyckie | pogardliwe | portugalski | potocznie | przenośnie | przestarzałe | przymiotnik | przysłowiowy | przysłówek | regionalne | rosyjski | staropolskie | starożytny | turecki | ukraiński | węgierski | włoski | zdrobnienie
Według języka: wszystkie | English | français | Deutsch | lietuvių | polski
Znaleziono 24143 przypisów.
indigne (łac.) — niegodnie. [przypis redakcyjny]
indignitatem (łac.) — niewłaściwość. [przypis redakcyjny]
indolem (łac.) — naturę, pociąg wrodzony. [przypis redakcyjny]
indormimus vitiis saeculi nostri (łac.) — śpimy na błędach wieku naszego. [przypis redakcyjny]
inducere gallicismum (łac.) — narzucić gallicyzm; tj. francuską formę rządu. [przypis redakcyjny]
indukcje — tu: wprowadzania na scenę. [przypis redakcyjny]
indukować (z łac.) — wprowadzać. [przypis redakcyjny]
indukowali — wywodzili. [przypis redakcyjny]
induktach — wnioskach, wywodach. [przypis redakcyjny]
induktami — wywodami, wnioskami. [przypis redakcyjny]
indult — zwolnienie od obowiązujących przepisów, dane przez władzę duchowną. [przypis redakcyjny]
industria — tu: produkcja, wyrób (ozdobnych różańców). [przypis redakcyjny]
induunt naturam (łac.) — przywdziewają naturę. [przypis redakcyjny]
Indy — mieszkańcy Indii, których północno–zachodnią część podbił Aleksander Macedoński. [przypis redakcyjny]
indycht — z indygo: lazurek, barwnik niebieski. [przypis redakcyjny]
indygena — szlachcic-cudzoziemiec, który otrzymał prawa i przywileje szlachcica polskiego. [przypis redakcyjny]
indygenat (daw.) — szlachectwo. [przypis redakcyjny]
indywidualizowanie etyki: różne kulty, różne religie — por. Lange, op. cit., s. 520, 535 [przypis redakcyjny]
Ine stache (…) Loh (dialekt niem.-szwajc.) — wbij, owiń nitkę, wyciągnij i spuść. [przypis redakcyjny]
ineksprymabale (z fr.) — spodnie (wyraz przestarzały). [przypis redakcyjny]
ineksprymable (z fr. inexprimable: niewypowiedziany, niewypowiadalny) — spodnie; też: kalesony, majtki. [przypis redakcyjny]
infallibiliter (łac.) — niechybnie. [przypis redakcyjny]
infallibiliter (łac.) — niewątpliwie. [przypis redakcyjny]
infame (łac.) — hańbą. [przypis redakcyjny]
infamia, exilium i privatio (łac.) — pozbawienie czci, wygnanie i pozbawienie. [przypis redakcyjny]
infamia — niesława (tu: przez abdykację). [przypis redakcyjny]
infamis (łac.) — człowiek bez czci, niegodziwy. [przypis redakcyjny]
infamis — niegodziwiec, człowiek bez czci. [przypis redakcyjny]
infamis — skazany na utratę czci i praw; tu: Lubomirski. [przypis redakcyjny]
infamisa — bezecnika, przestępcę. [przypis redakcyjny]
infelicitati temporis (łac.) — nieszczęśliwym okolicznościom. [przypis redakcyjny]
inferius (łac.) — niżej. [przypis redakcyjny]
infestować — nagabywać. [przypis redakcyjny]
infestować — napadać. [przypis redakcyjny]
infima — najniższa. [przypis redakcyjny]
Inflanty — kraj nadbałtycki przyłączony do Polski w 1561 r. Na mocy pokoju oliwskiego (1660) część Inflant przypadła Szwecji, pozostała przy Polsce reszta ziem przeszła na rzecz Rosji przy pierwszym rozbiorze (1772). Wielu spośród szlachty posiadało tytuły urzędów ziemskich z Inflant, stąd stałe i liczne głosy domagające się odebrania tych ziem. [przypis redakcyjny]
influencja — wpływ. [przypis redakcyjny]
infułat — duchowny, nie będący biskupem, ale mający prawo używania odznak biskupiej godności. [przypis redakcyjny]
Ingenium nobis ipsa puella facit — „Sama dziewczyna stwarza w nas talent”. [przypis redakcyjny]
Ingentem (…) massam — [por.] Vergilus, Aeneida, VIII, 447–454. [przypis redakcyjny]
inglorios actus (łac.) — czyny niesławne. [przypis redakcyjny]
ingratitudinem (łac. forma B.lp) — niewdzięczność. [przypis redakcyjny]
ingrediencji — przypraw, dodatków. [przypis redakcyjny]
ingrosowane — wpisywane. [przypis redakcyjny]
inhumaniter (łac.) — nieludzko. [przypis redakcyjny]
inibunt operam (łac.) — dołożą starania. [przypis redakcyjny]
inicjacja (z łac.) — wprowadzenie w coś, początek czegoś. [przypis redakcyjny]
Inik ze krwie Awalów — Inico del Vasto z domu Awalów. [przypis redakcyjny]
inimicus homo (łac.) — nieprzyjazny człowiek. [przypis redakcyjny]
initia (łac.) — wstępne starania. [przypis redakcyjny]
initium (z łac.) — początek. [przypis redakcyjny]
iniunctum (łac.) — zalecone. [przypis redakcyjny]
iniungimus (łac.) — poruczamy. [przypis redakcyjny]
iniuriam (łac.) — krzywdę. [przypis redakcyjny]
iniuriam recentem (łac.) — świeżą krzywdę. [przypis redakcyjny]
iniurias (łac.) — srogości. [przypis redakcyjny]
iniustitiam (łac.) — niesprawiedliwość. [przypis redakcyjny]
injuriamus (łac.) — krzywdzimy. [przypis redakcyjny]
inkantacja — zaklęcie, czary. [przypis redakcyjny]
inkarceraci — więźniowie. [przypis redakcyjny]
inkarcerować — uwięzić. [przypis redakcyjny]
inkaust — atrament. [przypis redakcyjny]
inkaust — atrament (tu, ze względu na rytm, czytamy na cztery sylaby). [przypis redakcyjny]
inkaust — atrament (ze względu na rytm czytamy na cztery sylaby). [przypis redakcyjny]
inkaust — czernidło, atrament. [przypis redakcyjny]
inkaust (daw.) — atrament. [przypis redakcyjny]
inklinacja — skłonność. [przypis redakcyjny]
inkomodować (z łac.) — niepokoić, męczyć, sprawiać kłopot. [przypis redakcyjny]
inkonweniencja — niedogodność. [przypis redakcyjny]
inkrement — wzrost. [przypis redakcyjny]
inkrement (z łac.) — wzrost. [przypis redakcyjny]
inkursja (z łac.) — najazd, napad. [przypis redakcyjny]
inkursja (z łac.) — najazd. [przypis redakcyjny]
inkwietować (łac.) — niepokoić. [przypis redakcyjny]
inkwirować — badać, przesłuchiwać, wypytywać. [przypis redakcyjny]
inkwizycja — badanie, dochodzenie. [przypis redakcyjny]
inkwizycja — instytucja policyjno–sądowa, ustanowiona przez Kościół katolicki w w. XIII w celu walki z herezjami. Posługiwała się szpiegostwem i torturami, wydawała bardzo surowe wyroki. Zniesiona dopiero w XIX w. [przypis redakcyjny]
inkwizycja — śledztwo sądowe. [przypis redakcyjny]
inkwizycja — tu: śledztwo. [przypis redakcyjny]
inkwizycja — wybadywanie, śledztwo. [przypis redakcyjny]
inkwizycje — badanie sądowe, dochodzenie. [przypis redakcyjny]
Inna rzecz z prawami Wizygotów; ich królowie przetopili je i kazali je przetopić duchowieństwu. — Euryk je dał, Leuwigild je poprawił. Patrzcie kronikę Izydora. Chendaswind i Receswind ulepszyli je. Egiga kazał sporządzić kodeks, który mamy, i powierzył to biskupom; zachowano wszakże prawa Chendaswinda i Receswinda, jak to widać z szesnastego soboru w Toledo. [przypis redakcyjny]
Inna samodziercza familia — mowa o gwałceniu konstytucji węgierskiej przez Habsburgów, zwłaszcza w r. 1671 (zob. rozdział Do Panów) i przez Józefa II. [przypis redakcyjny]
innatum (łac.) — wrodzone. [przypis redakcyjny]
inne pasibraty — Za czasów Dantego w Sienie było towarzystwo złożone z dwunastu młodych i bogatych ludzi, którzy sprzedawszy swoje posiadłości ziemskie, złożyli wielki kapitał, ażeby wspólnie go roztrwonić i zarazem żyć wesoło. Kapitał ten, jak mówi Benvenuto d'Imola, składał się z 216 tysięcy florenów, a w przeciągu niespełna roku już go marnotrawcy stracili. [przypis redakcyjny]
Inni (…) zbogacili się na funduszach narodowych… — aluzja do nadużyć i defraudacji w czasie powstania styczniowego. [przypis redakcyjny]
innocentiae (łac. forma D.lp) — niewinności. [przypis redakcyjny]
innocuus lapidor (łac.) — niewinnego mię kamienują. [przypis redakcyjny]
innocuus (łac.) — niewinny. [przypis redakcyjny]
innotescencje (lm) — listy uwiadamiające, oznajmujące. [przypis redakcyjny]
innotescet (łac.) — wiadomym będzie. [przypis redakcyjny]
innotuit (łac.) — wiadomo. [przypis redakcyjny]
innovare (łac.) — wznawiać. [przypis redakcyjny]
Ino mi się nie broń — piosenka w Krakowskiem raczej nieznana. [przypis redakcyjny]
ino sie przypiece siarka — tzn. jak tylko zapalą się (wówczas siarkowe) zapałki. [przypis redakcyjny]
Ino z swem Melicertą — Ino, córka Kadmusa, żona króla Atamasa w Orchomenos. Gdy Atamas z dopuszczenia Hery oszalał i zabił własnego syna, Learcha, Ino uciekając przed nim z drugim synem, Melicertesem, rzuciła się w morze i została boginką morską. [przypis redakcyjny]
inochodniczek (starop.) — koń wierzchowy, krokiem prędszym od kłusa iść nazwyczajony. [przypis redakcyjny]
inscriptionem (łac.) — napis. [przypis redakcyjny]
insignia (łac.) — klejnoty. [przypis redakcyjny]
insignia (łac.) — odznaki. [przypis redakcyjny]
