![[Lubię, srebrny księżycu...]](/media/book/cover_clean/moreas-lubie-srebrny-ksiezycu_0Wv8Ydn.jpg)
Jean Moréas
[Lubię, srebrny księżycu...]
Lubię, srebrny księżycu, kiedy blask twój pada
Na las nierównych masztów w leniwej przystani —
Lecz...
Kiedy — o południu, wśród tłoku i gwaru, na wschodach do izby poselskiej wiodących śmiercią Cezara...
Nieodłączny element scenerii romansowej; czasem przybiera postać oka nieba — świadka rozmaitych nocnych (a więc tajemnych, dziejących się w ciemnościach) spraw i czynów — bywa wtedy elementem współtworzącym niesamowitość scenerii. Łączy się z motywami światła, słońca, gwiazdy, nocy.