Ignacy Krasicki
Antymonachomachia
„Że się z prostoty śmiał pisarz swywolny,
I my się śmiejmy, zagadniem i snadnie:
Pozna...
Przypatrz się tylko, co za kształty jadą na tych trzech koniach, całe okłamione purpurą i...
Kneź pozostał sam, a Smerda poszedł kłamać i o gościnę prosić. Gospodarz sam siedział na...
Kraj na pół bracia dzielili, poczną panować Krak z Lechem. I Krak ma ziemi połowę...
Nie zaznaczaliśmy każdego kłamstwa powiedzianego przez bohaterów wszystkich tekstów literackich, a jedynie wskazywaliśmy na pewne wypowiedzi o ogólniejszym znaczeniu — np. takie, w których widoczne stają się przyczyny uciekania się do kłamstwa albo jego skutki.