– Ale, Lucjanie — rzekła Ewa ze ściśniętym sercem — więc ty nie będziesz na moim weselu? Och...
— Ojcze — rzekła siostra — mimo złego, jakie nam wyrządził, kocham brata tak, jak się kocha ciało...
Na Tyńcowej górze, za trzema murami, za dwoma zwodzonymi mosty kwitła księżniczka Bratumiła. Jednego rycerza...
Przegięła się, pochyliła w dół głowę ku moim ustom. I na te wargi me pragnące...
— Od dziesięciu już lat, to jest od śmierci mojej matki, ojciec trzyma mnie w surowym...
Mniej więcej po upływie godziny zdjęła bratu zielony bajowy fartuch i poleciła mu umyć ręce...
Twarz Winnie była blada jak ściana, usta zszarzały na popiół, jej zupełny bezruch zdumiewał. Nie...
A byli naprawdę młodzi. Najmłodsza wśród nich była Czarna. W tej chwili miała piętnaście lat...
Albo ja się nie znam na niczym, albo ta para kocha się wzajemnie, niewiele sobie...
— Nie wiem, jak to się dzieje — mówiłem — lecz gdy znajduję się z dala od ciebie...
Być siostrą oznacza pewne powinności, ponieważ jest to jedna z ról społecznych w obrębie rodziny. Pod tym hasłem zgromadziliśmy co ważniejsze fragmenty o tym mówiące. Do najsławniejszych sióstr w literaturze należą: Antygona, która czuła się w obowiązku pogrzebać ciało poległego brata i ponieść za to karę oraz Ofelia, nad której grobem jej brat Laertes poróżnił się z Hamletem, co miało następnie tragiczne skutki.
