Chcemy, aby każde dziecko w Polsce miało wygodny i bezpłatny dostęp do lektur szkolnych - zróbmy to razem! Wspieraj Wolne Lektury stałą wpłatą

Dorzucam się!
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5759 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Motyw: Kobieta "upadła",
motyw: Chrystus,
gatunek: Hymn

  1. Jan Kasprowicz, Hymny, Hymn Marii Egipcjanki

Motyw: Kobieta "upadła"

W określeniu kobiety jako upadłej kryje się pewien rodzaj hipokryzji oraz drogowskaz ku pruderyjnej i drobnomieszczańskiej moralności (zresztą w Moralności pani Dulskiej znajdziemy przynajmniej dwa przykłady kobiet ,,upadłych"). Nie sposób jednak nie przyznać, że jest to motyw bogato egzemplifikowany w literaturze — obejmuje nie tylko postaci prostytutek — takich jak Magdalenka z Lalki, ale też liczne bohaterki, których zachowanie jest oceniane jako nieodpowiadające roli kobiety i potępiane. Gdy nie powiodły się próby znalezienia innego określenia, wprowadziliśmy motyw, zaznaczając za pomocą cudzysłowu dystans wobec wartościującego epitetu stanowiącego drugi człon nazwy. Zdajemy sobie sprawę, że wyszukując fragmenty na ten temat, tworzymy przede wszystkim zbiór wypowiedzi stereotypowych — jednak może warto je zebrać i zinterpretować.

Motyw: Chrystus

Figura Chrystusa, jako uosobienia bezinteresownego poświęcenia własnego życia dla zbawienia wszystkich ludzi, w imię miłosierdzia i współczucia — stała się ważnym (i kontrowersyjnym) motywem literatury polskiej okresu romantyzmu. Metaforyczne myślenie o Polsce pod zaborami jako o Chrystusie wśród narodów Europy, które wywarło głęboki wpływ na kształt naszej kultury i funkcjonujące w jej obrębie idee — czerpie z takiego właśnie rozumienia figury Chrystusa. Motyw ten odnajdziemy także u twórców młodopolskich (w innych nieco kontekstach), czy w literaturze okresu II wojny światowej.
Wyrazista analogia między losami Polski a żywotem Chrystusa została przeprowadzona w wizji księdza Piotra w Dziadach (wśród podobieństw znalazły się m.in. rzeź niewiniątek, osoba Piłata, Golgota i in.).

Gatunek: Hymn

Najważniejsi twórcy
Pindar, Simonides z Keos, Safona, Hilary z Poitiers, Prudencjusz, św. Ambroży, św. Tomasz z Akwinu, F. Hōlderlin, Novalis, V. Hugo, W. Whitman; J. Kochanowski, A. Mickiewicz, J. Słowacki, J. Kasprowicz

Uroczyste, utrzymane w podniosłym tonie pieśni sławiące bogów i bohaterów (pokrewne gatunki to pean, dytyramb, a także biblijne psalmy oraz indyjskie Wedy). Za najdawniejsze uważa się tzw. Hymny homeryckie (VII-V w. p.n.e.). W średniowieczu bujnie rozwijała się twórczość hymniczna związana z liturgią (Te Deum, Stabat Mater, Veni Creator, Dies irae) i kanonizacjami poszczególnych świętych. W Polsce powstało ok. 50 hymnów, gł. na Śląsku i w Krakowie. Najsłynniejszy to Gaude Mater Polonia przypisany Wincentemu z Kielc. W XV w. pojawiały się polskie przekłady hymnów łacińskich. W renesansie pisano hymny nawiązujące do starożytnych greckich wzorów. Od romantyzmu hymn przekształcił się w patetyczny utwór liryczny o swobodnej formie i tematyce etycznej, egzystencjalnej, czy filozoficznej.

Hymn w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie