François-Marie Arouet (Voltaire / Wolter), Memnon

czytaj online

Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.pdf

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.epub

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

.mobi

inne formaty

Krótka powiastka o człowieku, który postanawia żyć rozsądnie, co ma mu zapewnić szczęście, a mimo to w ciągu jednego dnia spotykają go kolejne niedole.

Mylić się wciąż, oto wiano,/ Które nam losy przyznały:/ Robimy projekty rano,/ Głupstwa robimy dzień cały.

Miejsce powiastki filozoficznej Woltera Memnon, czyli mądrość ludzka w historii kultury i literatury

Wolter wielokrotnie krytykował głoszoną przez Leibniza ideę, jakoby spośród wszystkich nieskończonych wariantów wszechświata Bóg wybrał i stworzył ten najlepszy i najbardziej harmonijny. Najbardziej znanym i najobszerniejszym utworem sprzeciwiającym się tej tezie jest powiastka filozoficzna Woltera Kandyd, jednak temat ten był podejmowany i naświetlany z wielu stron przez jednego z najdowcipniejszych autorów w historii filozofii europejskiej. Również tekst Memnon, czyli mądrość ludzka wykpiwa bezkrytyczny optymizm.

Na Wolnych Lekturach znajdziesz e-book Memnon, czyli mądrość ludzka Woltera w tłumaczeniu Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Przeczytaj utwór w aplikacji mobilnej, online lub pobierz na czytnik w wybranym formacie: EPUB, MOBI, PDF.

O autorze

François-Marie Arouet (Voltaire / Wolter)

Ur.: 21 listopada 1694 w Paryżu
Zm.: 30 maja 1778 w Paryżu

Najważniejsze dzieła:: Listy o Anglikach albo listy filozoficzne (1734), Kandyd czyli Optymizm (1759), Traktat o tolerancji (1763)

Właśc. François-Marie Arouet. Pisarz fr., jeden z czołowych popularyzatorów myśli Oświecenia. Parał się wszelkimi gatunkami literackimi, od epopei (Henriada 1728, La Pucelle D'Orleans 1762), przez tragedie sceniczne (Edyp 1718, Mahomet 1741, Meropa 1743) po naukowe prace historyczne (Wiek Ludwika IV 1751, L'essai sur les meurs 1756). Największą jednak poczytność zyskały jego drobne utwory, szczególnie dowcipne, zawierające bezkompromisowe, trzeźwe sądy o świecie powiastki filozoficzne (Zadig albo Przeznaczenie 1747, Mikromegas 1752, Kandyd, Prostaczek 1767) oraz utwory publicystyczne. Interesował się najważniejszymi problemami swojej epoki: filozofią Locke'a i fizyką Newtona. Korespondował z carycą Katarzyną, polemizował z Leibnizem, służył na dworze króla Francji i króla Prus. Ostatecznie osiadł w dobrach położonych częściowo we Francji (majątek Delice), częściowo w Szwajcarii (Ferney), zapewniając sobie niezależność jeśli chodzi o twórczość artystyczną i publikacje oraz wcielając ideały oświeceniowe w życie w organizacji i administracji swoich majątków ziemskich. Do ostatnich chwil życia nie porzucił pióra. Stał się wzorcową postacią europejskiego intelektualisty.