Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Witam Was serdecznie. Nazywam się Mateusz i jestem realizatorem w Postęp Studio, miejscu, gdzie powstają audiobooki dystrybuowane dalej przez Fundację Wolne Lektury.

Jako realizator odpowiadam za cały proces tworzenia audiobooka od nagrań lektorskich aż do finalnej postprodukcji. Wolne Lektury to świetna inicjatywa, która daje Wam dostęp do bazy, do dużej biblioteki lektur szkolnych zupełnie za darmo.

Jeżeli zależy ci na tym, aby móc dalej wspierać tą inicjatywę i aby ta inicjatywa mogła się rozwijać, dorzuć się, proszę, przysłowiową cegiełkę do zbiórki, która została, właśnie przez fundację założona. Z góry dziękuję i życzę wszystkiego dobrego.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Jarosław Lipszyc, bólion w kostce, Rozwodzić
Posłuchaj w ElevenReader

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

O autorze

Jarosław Lipszyc
Fot. Martin Kozák, domena publiczna, Wikimedia Commons

Jarosław Lipszyc

Ur.
1975 r. w Polska
Najważniejsze dzieła:
bólion w kostce (1997), Poczytalnia (2000), Mnemotechniki (2008)

Poeta, współautor manifestu neolingwistycznego (grudzień 2002), w 8 numerze „Mebli” ogłosił był śmierć neolingwizmu (styczeń 2005). Działacz na rzecz wolnego dostępu do dóbr kultury oraz nowoczesnych form edukacji, prezes Fundacji Nowoczesna Polska. Pracował jako dziennikarz, założył pismo „Meble”, w latach 2002-2006 był liderem zespołu „Usta” i autorem tekstów śpiewanych przez zespół piosenek.

Jako poeta testuje granice wytrzymałości języka, niejednokrotnie operując metaforami kojarzącymi ze sobą słowa bardziej ze względu na brzmienie niż znaczenie, neologizmami usiłującymi ogarnąć więcej niż jedno znaczenie i przerzutniowym tokiem wiersza.

Ostatnia jak dotąd książka poetycka Lipszyca, Mnemotechniki (2008), to przykład poetyki remiksu: wiersze zostały sklejone z fraz zaczerpniętych z artykułów z Wikipedii. Kilka z nich autor tworzył ponadto publicznie, zmieniając akt pisania, z reguły uznawany za prywatny, w performance dziejący się na oczach widzów. W czasopiśmie „artPapier” 15/16 (2008) Paweł Lekszycki zrecenzował książkę stosując zbliżoną technikę: Zobacz tutaj