Jarosław Lipszyc

Rozwodzić

Ta lektura, podobnie jak tysiące innych, jest dostępna on-line na stronie wolnelektury.pl.

Utwór opracowany został w ramach projektu Wolne Lektury przez fundację Wolne Lektury.

Rozwodzić

preludium: 

rano porani nas brzytwą brzasku 

potop który po nas niechybnie przyjdzie 

1

brodząc w zdaniach stanowczo zbyt prostych powtarzaliśmy  

że odpowiedzi wyuczone na pamięć i pytania o tożsamość tylko w okolicach świtu a ty to naprawdę jesteś moim ojcem? 

niektóre z odpowiedzi nie dają się zapamiętać zrzucam talerz i zbieram resztki potulnie jedzonego (potrzeba kontaktu) 

wrzucam do gardła i ciągle nie wiem co ci powiedzieć naprawdę specjalnie dla ciebie zrezygnowałem z uroku konsonansów i analogii 

ciągle nie trawię (twarda kulka strachu rośnie) jesteś jak —  

pytanie które zawsze mnie zjadało wypluwam — czy stoisz i czekasz aż opowiem ci o tej całej rekwizytorni i moim mózgu i może wtedy obejrzę się w twojej nagle rozszerzonej źrenicy 

2

potop dopadł nas w okolicach świtu razem z kojącą rezygnacją jak obrus przykrywający kolumnady porcelanowych filiżanek 

stosy pacierzowe talerzy i całą resztę wielkiej rekwizytorni głodu na swoją obronę mieliśmy długie godziny przemyślane w łóżku zaskakujące nas od tyłu poranne gwiazdki na ramieniu i  

modlitwy w obcych językach 

tak naprawdę nigdy nie walczyliśmy z genami i nie ganialiśmy za weltschmertzem 

na prawdę nałożyliśmy tabu potulnie wypełnialiśmy ankiety 

kupowaliśmy groszek w puszkach graliśmy w brydża oszukując i 

dobrze rozumiejąc słowa nielegalny i egalitaryzm 

skromną schedę po ciotce rewolucji 

a ku kubeł wazeliny stał za drzwiami 

na swoją obronę mieliśmy cienutkie wafle powiek 

cieniutkie 

3

i z twardą wolą napisania czegoś pewnego (jak tory kolejowe jak tora) sięgnąłem po białą farbę 

coś jak jebać skurwysynów stylizowaną zaciśniętą zdecydowaną na nic pięść powszechnie zrozumiały symbol 

dobra byłaby historia życia kilka zwięzłych praw fizyki nazwisko jednego czy dwóch filozofów oszustów malarzy 

prostą drogą do mojego nazwiska imienia pseudonimu ale urodziłem się dzisiaj i żadne genetyczne uwarunkowania żadne tłumaczenia 

choćby odwróconą metaforą nie oddadzą melodii zdań w obcym  

języku który zastałem  

(wraca wraca) 

namalowałem twarz i powiesiłem na firance 

kilka kolejnych żałośnie małych gestów tkaniny zlepiające się 

płacz rozmazujący szminki pudry cienie 

ciemne cienie pod oczyma i cienkie smużki znaczące dość dużo 

drogę kropli do morza 

niżej niżej martwego mojego (po zamknięciu oczu płód w pełnym słońcu!) 

4

uwaga dużo krwi wyrzuconych spojrzeń i wyrzutych¹ żółcią ostrzegawczą zębów 

zupy w proszku szok pourazowy kroplówka  

w gardle garb 

barak postawiony prowizorycznie przewiewne wizerunki 

ścian 

cienkie pręty nerwów 

beton uzbrojony w cierpliwość 

garb przyczajony pod niskimi sufitami 

przyzwyczajony w czekanie jak kleszcz 

zaklaszcze każdemu 

worek bez dna z wygarbowanej skóry  

skurczone ciało bagaż dniejącej kory horyzontu 

we włosowatych naczyniach wygładzone na głód uśmiechy 

gdyby ich wata nasiąkła pożywnym bulionem krwi może 

zaostrzyłyby się na noże i widelce  

garb jest pusty 

epilog:

salwujący się świstem twarzy w ścisk matek mam 

zawsze ten sam senny śmiechu arsenał łask 

arszenik zamkniętych oczu 

refleksy białych nocy na szkle rżniętym w doskonałą 

przezroczystość 

jeszcze tysiąc innych maszyn obronnych 

robaków wielkich i majestatycznych jak obraza majestatu 

jak rak prostaty 

Książka, którą czytasz, pochodzi z biblioteki fundacji Wolne Lektury. Naszą misją jest wspieranie dzieciaków w dostępie do lektur szkolnych oraz zachęcanie ich do czytania. Miło Cię poznać!

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do prapremier wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur: wolnelektury.pl/pomagam/

Podoba Ci się to, co robimy? Wesprzyj Wolne Lektury drobną wpłatą:wolnelektury.pl/pomagam/

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail: wolnelektury.pl/newsletter/zapisz-sie/

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury.
KRS: 0000070056
Nazwa organizacji: Fundacja Wolne Lektury
Każda wpłacona kwota zostanie przeznaczona na rozwój Wolnych Lektur.

Przypisy:

1. wyrzutych — zgodnie z ortografią powinno być „wyżutych”, tu jednak następuje kontaminacja ze słowem „wyrzut”. [przypis edytorski]

Wesprzyj Wolne Lektury!

Wolne Lektury to projekt fundacji Wolne Lektury – organizacji pożytku publicznego działającej na rzecz wolności korzystania z dóbr kultury.

Co roku do domeny publicznej przechodzi twórczość kolejnych autorów. Dzięki Twojemu wsparciu będziemy je mogli udostępnić wszystkim bezpłatnie.

Jak możesz pomóc?

Logo 1%
Przekaż 1% podatku na rozwój Wolnych Lektur:
Fundacja Wolne Lektury
KRS 0000070056

Wspieraj Wolne Lektury i pomóż nam rozwijać bibliotekę.

Przekaż darowiznę na konto: szczegóły na stronie Fundacji.

Wszystkie zasoby Wolnych Lektur możesz swobodnie wykorzystywać, publikować i rozpowszechniać pod warunkiem zachowania warunków licencji i zgodnie z Zasadami wykorzystania Wolnych Lektur.
Ten utwór jest w domenie publicznej.
Wszystkie materiały dodatkowe (przypisy, motywy literackie) są udostępnione na Licencji Wolnej Sztuki 1.3.
Fundacja Wolne Lektury zastrzega sobie prawa do wydania krytycznego zgodnie z art. Art.99(2) Ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. Wykorzystując zasoby z Wolnych Lektur, należy pamiętać o zapisach licencji oraz zasadach, które spisaliśmy w Zasadach wykorzystania Wolnych Lektur. Zapoznaj się z nimi, zanim udostępnisz dalej nasze książki.

E-book można pobrać ze strony: http://wolnelektury.pl/katalog/lektura/lipszyc-bolion-w-kostce-rozwodzic/

Tekst opracowany na podstawie: Jarosław Lipszyc, bólion w kostce, Lampa i Iskra Boża, Warszawa 1997.

Wydawca: Fundacja Nowoczesna Polska

Publikacja zrealizowana w ramach projektu Wolne Lektury (http://wolnelektury.pl).

Opracowanie redakcyjne i przypisy: Martyna Cichecka, Aleksandra Kopeć-Gryz, Paweł Kozioł, Aleksandra Sekuła.

Okładka na podstawie: Kompozycja BA220, Karol Hiller, domena publiczna

Plik wygenerowany dnia 2024-04-10.