![Do Anusie (Siebie muszę, nie ciebie, w tej mierze winować...)](/media/book/cover_clean/do-anusie-siebie-musze-nie-ciebie-w-tej-mierze-winowac_8xVvwPO.jpg)
Mikołaj Sęp Szarzyński
Do Anusie (Siebie muszę, nie ciebie, w tej mierze winować...)
Dawałaś znać i mową i postawą twoją,
Że[ś] gardziła stateczną uprzejmością moją.
Baczyłem ja...
O rozumie wiele mówi w Satyrach Krasicki — podkreśla jego wartość, a także przeciwstawia głupocie. W romantyzmie rozum staje się przeciwieństwem serca, które reprezentuje „czucie i wiarę” (Romantyczność Mickiewicza). Romantycy przewartościowali pojęcie rozumu, przyznając wyższą rangę temu, co niedostępne poznaniu za pomocą „szkiełka i oka”. Dopiero pozytywizm stanie się kolejną epoką literacką, która mając tradycję romantyczną zapisaną w sercu (Lalka Prusa), rozumowi będzie oddawała cześć.