![Dolina trwogi](/media/book/cover_clean/doyle-dolina-trwogi_nnK7Pag.jpg)
Arthur Conan Doyle
Dolina trwogi
Noc zapadła, a płomienie licznych pieców strzelały w górę i huczały w ciemnościach. Na ich...
Noc zapadła, a płomienie licznych pieców strzelały w górę i huczały w ciemnościach. Na ich...
Była piękna noc księżycowa, a trawnik przed domem, osrebrzony blaskiem, wydawał się niemal tak jasny...
Noc była ciemna i jakby wyludniona, a mimo to słyszało się wciąż ciche odgłosy, śpiewy...
Maria Dunin prowadziła od paru lat życie pełne sennych widziadeł. Dzień dla niej prawie nie...
Z wolna, z wolna, znikają wszystkie chmury i niebo pokrywa się ciemnym, czarnym płaszczem.
W...
Chałupa we mroku białymi ścianami majaczyła ruchliwie, jakby płócienne były i fałdowały się nieznacznie. A...
Noc była na świecie, noc ponad światem, a i dalej poza światami noc była pewnoć...
Wszystko to związał gruntownie w jeden ścisły tobołek i, skoro noc umówiona zapadła, udał się...
Noc księżycowa, z równią kłosów pszeniczych zetknięta, w miejscu onego zetknięcia dymiła światłem błękitnawym, rozwidniając...
Jest to pora ciemności, a więc niepewności kształtów i znaczeń, zwykle łączy się z tajemnicą, działaniem niejawnym (to czas schadzek miłosnych przy księżycu oraz spotkań np. spiskowców), a nawet z aktywnością sił zła. Motyw nocy bywał często kojarzony ze śmiercią — dopiero świt przynosi nadzieję nowego życia.