![O religii](/media/book/cover_clean/schopenhauer-o-religii_DGFBCxK.jpg)
Artur Schopenhauer
O religii
Gdy to się stanie, religia będzie strącona ze swego piedestału, który tak długo zajmowała jako...
Gdy to się stanie, religia będzie strącona ze swego piedestału, który tak długo zajmowała jako...
Według twych słów można by mniemać, że wy, filozofowie, jesteście już w posiadaniu prawdy i...
Religia nie jest kłamstwem: jest prawdą, i to najważniejszą z wszystkich. Ponieważ jednak, jak już...
Jestem gotów przyznać ci rację — gdyby tylko religia odważyła się przyznać się do swej alegoryczności...
Nawet twierdzenie Kościoła, że w dogmatach religii rozum jest niekompetentny, ślepy i niepowołany, znaczy w...
Złą stroną wszystkich religii pozostanie to, że nie mogą otwarcie przyznać się do alegoryczności i...
Lecz jej rysy, które w pierwszej chwili rozpadły się były w panice, zaczęły się znowu...
Czy nie posyłano po was? Przybyliścież mnie odwiedzić z własnego popędu, z dobrej woli? Powiedzcie...
Ustalenie, co jest prawdą i odróżnienie jej od pozorów, którymi łudzi nas rzeczywistość oraz bliźni — jest tak istotną kwestią być może dlatego, że jedną z głównych cech kondycji ludzkiej stanowi zagubienie w świecie (zagubienie wśród możliwych znaczeń i błądzenie po drogach, których celu nie jesteśmy pewni). Odwrotność prawdy stanowi kłamstwo jako świadomy akt (przede wszystkim słowny), ale też fałsz, będący często „niemą” kanwą rozmaitych działań. Wśród sposobów dotarcia do prawdy wskazywano poznanie rozumowe (to ścieżka filozofów) albo intuicję, czy też bezpośredni wgląd w istotę rzeczywistości na drodze mistycznej lub poprzez natchnienie. Ta ostatnia „metoda” miała być właściwa przede wszystkim poetom. W religiach monoteistycznych i kulturach na nich opartych rolę gwarantu, jak i źródła prawdy pełni Bóg.