![Do potomnego](/media/book/cover_clean/gajcy-do-potomnego_JOXdzsp.jpg)
Tadeusz Gajcy
Do potomnego
Miasto, w którym
do ciebie piszę — stoi ciemne,
choć zwykłe słońce liże mury
spryskane pismem...
Jeszcze nie ma pewności. Jeszcze optymiści mają swoje teorie i naświetlenia. O 7 rano pewnik...
Motywem tym zaznaczaliśmy fragmenty zawierające przemyślenia na temat czasu (np. jego upływu, najczęściej zbyt szybkiego — czasu ,,uciekającego"), jako podstawowego żywiołu, w którym zanurzona jest egzystencja ludzka z jednej strony, a życie przyrody z drugiej (niekiedy rozróżnienie to powoduje postrzeganie niejako dwóch czasów — ograniczonego czasu ludzkiego i wiecznego trwania natury).