Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 445 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5757 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Motyw: Bitwa,
autor: Edmond Rostand,
motyw: Śmierć

  • Edmond Rostand X

Motyw: Bitwa

Brak opisu.

Autor: Edmond Rostand

Ur.
1 kwietnia 1868 w Marsylii
Zm.
2 grudnia 1918 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Cyrano de Bergerac (1897), Orlątko (1900)

Francuski dramaturg. Pochodził z bogatej i wykształconej rodziny z Prowansji, w Paryżu studiował literaturę, historię i filozofię. Zyskał popularność jako autor romantycznych sztuk wierszem, wyróżniających się wśród naturalistycznych dramatów dominujących w teatrze XIX wieku. Wielką sławę przyniosła mu komedia bohaterska pt. Cyrano de Bergerac, grana na scenach teatrów całego świata i wielokrotnie ekranizowana. W uznaniu zasług otrzymał najwyższe francuskie odznaczenie, order Legii Honorowej, a następnie został wybrany do Akademii Francuskiej (1902), stając się najmłodszym w historii członkiem tego gremium. Zmarł jako ofiara wielkiej epidemii grypy.

Motyw: Śmierć

Śmierć stanowi najistotniejszy problem egzystencjalny, określa kondycję ludzką. Jest wyzwaniem dla dumy z osiągnięć człowieka w opanowywaniu i poznawaniu świata oraz siebie samego dzięki rozumowi, nauce i coraz doskonalszej technice. Śmierć niweczy wszystkie usiłowania i wszystkie nadzieje. Zagraża w każdej chwili i właściwie przez cały czas podgryza życie człowieka jak robak drążący pień drzewa, by na końcu je powalić. „Bo na tym świecie Śmierć wszystko zmiecie, / Robak się lęgnie i w bujnym kwiecie” — pisał Antoni Malczewski (Maria). Upływ czasu, przemijanie przypomina o tym, że w końcu przeminie wszystko. Nic na świecie nie daje — wobec świadomości nieuchronnej śmierci – trwałego oparcia; stąd rodzi się myślenie o marności wszystkiego. Postawa taka: patrzenia na świat w perspektywie zagrożenia zniszczeniem i śmiercią rodzi melancholię, która do surowego vanitas dodaje tęsknotę za tym, co było (stąd pewna predylekcja do ruin). Zajęciem melancholika jest wspominanie i nieukojona żałoba; (zob. też: trup, grób, gotycyzm, pogrzeb, nieśmiertelność).

Zamknij

* Ładowanie