TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    I
  1. II
  2. III
  1. Cisza: 1
  2. Duch: 1 2
  3. Natura: 1
  4. Nieśmiertelność: 1
  5. Sen: 1
  6. Śmierć: 1
  7. Wizja: 1
  8. Woda: 1
  9. Zaświaty: 1

Jan KasprowiczZ wichrów i hal, Z AlpJezioro Maerjelen

I

1

Duch, Woda, ZaświatyZ szczytu patrzałem na twe zimne tonie,

Na nieruchomą zieleń twych przezroczy,

Lśniących, jak smaragd, w olbrzymiej koronie

Wirchów lodowych i piarżystych zboczy[1].

5

O Maerjelen! niebo wokrąg płonie,

Całe w ozdobie płomiennych warkoczy,

A na błękitnym twych głębin wygonie

Stado kier białych w cichej fali broczy.

Na Wyspie Zmarłych snać[2] jest kryształ taki,

10

Gdzie dusze, wziąwszy rozbrat z znojną ziemią,

Zmywają z siebie doczesność i potem,

Wielkich tajemnic przeniknąwszy szlaki,

Dla ciał zamknięte, jak łabędzie drzemią,

Oszołomione swym nowym żywotem.

II

15

Cisza, Nieśmiertelność, ŚmierćPrzedziwna cisza… Ni wiew nie zawionie,

Żwir się po graniach czarniawych nie stoczy,

Śnieg w tę spokoju milczącą harmonię

Z hukiem z swej paszczy nie wypadnie smoczej.

Czułem, że skryta gdzieś w przestworów łonie

20

Śmierć, na twej tafli magicznymi oczy

Spoczywająca, i me ciepłe skronie

Otula z wolna chłodem swych zamroczy.

Sen, WizjaI zdało mi się, że to ziemskie życie,

Kiedym tak patrzał w twe nieme zwierciadło,

25

Niby strzęp jaki ze mnie już opadło,

Żem jedną z kier tych, co na twojej płycie,

Od gleczerowych[3] urwane wybrzeży,

Śnią w swojej czystej, nieśmiertelnej śnieży.

III

Głębie przestworu w błękitnej oponie —

30

Ni jednej chmurki wędrowiec nie zoczy[4];

Słońce, wpatrzone w to ciszy ustronie,

Snać swego kręgu z miejsca nie potoczy.

Rajską za sobą wiodąc eudemonię[5],

Niezmierną dalą ciężka senność kroczy:

35

Lodowe szczyty śnią na nieboskłonie,

Bór nadrodański śni w fioletów mroczy.

Duch, NaturaTajemnym blaskiem Maerjelen się mieni,

Gładkie, milczące, ujęte, jak w ramy,

W skał i gleczeru spadziste krawędzie…

40

Dusza się kąpie w lustrzanej zieleni,

A kry te białe, bez skazy i plamy,

Drzemią, jak śnieżne, uśpione łabędzie.

Przypisy

[1]

piarżystych — takich, u stóp których utworzyły się piargi, czyli rumowiska skalne. [przypis edytorski]

[2]

snać — starop. przecież, podobno. [przypis edytorski]

[3]

gleczerowych — lodowcowych (z niem. der Gletscher — lodowiec). [przypis edytorski]

[4]

zoczyć — zobaczyć. [przypis edytorski]

[5]

eudemonia (gr.) — stan najwyższego szczęścia (w tym znaczeniu słowo to występuje jako termin filoz.), uspokojenia, spełnienia, pomyślności. [przypis edytorski]

Close
Please wait...