Pobieranie e-booka

Wybierz wersję dla siebie:

.pdf

Jeśli planujesz wydruk albo lekturę na urządzeniu mobilnym bez dodatkowych aplikacji.

.epub

Uniwersalny format e-booków, obsługiwany przez większość czytników sprzętowych i aplikacji na urządzenia mobilne.

.mobi

Natywny format dla czytnika Amazon Kindle.

Jedna z dwóch powieści Kraszewskiego, której akcja toczy się w starożytnym Rzymie. Autor przeniósł nas do stolicy cesarstwa rzymskiego za panowania Nerona, kiedy to na terytorium imperium rozwijało się chrześcijaństwo.

Jest to powieść epistolarna, będąca zbiorem listów pisanych przez jej bohaterów. Znajdziemy tu listy młodego Juliusza Flawiusza do Gajusza Makra, a także Sabiny Marcji, która koresponduje ze swoim dawnym pedagogiem przebywającym w Grecji, Zenonem Ateńczykiem. Listy piszą też Lucjusz Helwidiusz, Sofoniusz Tygellin, Celsus Anarus i Chryzyp. Dzięki korespondencji bohaterów dowiadujemy się o ich życiu, a także codzienności starożytnego Rzymu.

Spis treści:

    I. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  1. II. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  2. III. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  3. IV. Sabina Marcja Zenonowi Ateńczykowi pozdrowienie
  4. V. Zeno Ateńczyk Sabinie Marcji zdrowia i szczęścia
  5. VI. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  6. VII. Kajus Macer Juljuszowi Flawjuszowi zdrowia
  7. VIII. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  8. IX. Sabina Marcja Zenonowi Ateńczykowi pozdrowienie
  9. X. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  10. XI. Sabina Marcja Zenonowi Ateńczykowi zdrowia
  11. XII. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi pozdrowienie
  12. XIII. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  13. XIV. Sabina Marcja Zenonowi Ateńczykowi zdrowia
  14. XV. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  15. XVI. Celsus Anarus Kajusowi Makrowi zdrowia
  16. XVII. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  17. XVIII. Leljusz Helwidjusz Sofonjuszowi Tygellinusowi zdrowia
  18. XIX. Sofonjusz Tygellinus Leljuszowi Helwidjuszowi zdrowia
  19. XX. Leljusz Helwidjusz Sofonjuszowi Tygellinusowi zdrowia
  20. XXI. Sofonjusz Tygellinus Lucjuszowi Helwidjuszowi zdrowia
  21. XXII. Sabina Marcja Zenonowi Ateńczykowi zdrowia
  22. XXXIII. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  23. XXIV. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  24. XXV. Juljusz Flawjusz Kajusowi Makrowi zdrowia
  25. XXVI. Chryzyp Zenonowi Ateńczykowi zdrowia

Ta książka jest dostępna dla tysięcy dzieciaków dzięki darowiznom od osób takich jak Ty!

Dorzuć się!
Dorzuć się!

O autorze

Józef Ignacy Kraszewski
Karykatura Józefa Ignacego Kraszewskiego, litografował Władysław Walkiewicz według rysunku Arkadiusza Mucharskiego, domena publiczna

Józef Ignacy Kraszewski

Ur.
28 lipca 1812 w Warszawie

Zm.
19 marca 1887 w Genewie

Najważniejsze dzieła:
Stara baśń (1876), Chata za wsią (1854), Ulana (1842), Dziecię Starego Miasta (1863), Zygmuntowskie czasy (1846), Barani Kożuszek (1881), Hrabina Cosel (1873), Brühl (1874), Poeta i świat (1839), Latarnia czarnoksięska (1844), Wspomnienia Wołynia, Polesia i Litwy (1840)

Niezwykle płodny pisarz, autor przede wszystkim powieści historycznych i obyczajowych, publicysta, działacz społeczny, badacz starożytności słowiańskich, popularyzator źródeł historycznych.
Do najpopularniejszych dziś powieści Kraszewskiego należy Stara baśń. Wśród inspiracji do niej znalazło się kilka wydanych wcześniej tekstów literatury pięknej. Po pierwsze Rzepicha (1790) Franciszka Salezego Jezierskiego, jednego z jakobinów warszawskich, który wyjaśniał przyczynę nierówności społecznych tezą o podboju rolniczej ludności słowiańskiej przez plemię, które przekształciło się w szlachtę (a właśc. magnaterię). Po drugie, Lillę Wenedę (1840) Juliusza Słowackiego, obrazującą podobną tezę oraz pokazującą dwuznaczną rolę chrześcijaństwa jako religii najeźdźców. Po trzecie dramat Mieczysława Romanowskiego Popiel i Piast (1862), w którym dodatkowo nacisk położony został na zagrożenie dla Słowiańszczyzny ze strony państw niemieckich, zaś kościół ukazany został ostatecznie jako gwarant zażegnania konfliktu społecznego między szlachtą a ludem (tj. też między państwem jako systemem instytucji a funkcjonowaniem społeczności połączonej więzami rodowymi i sąsiedzkimi).
Ponadto Kraszewski czerpał ze źródeł historycznych (najwidoczniejsze są ślady adaptacji legend zapisanych w Historii Polski Jana Długosza), z własnych badań nad kulturą materialną dawnych Słowian i Litwy (wydał m.in. dzieła pionierskie: Litwa. Starożytne dzieje 1847 oraz Sztuka u Słowian 1860, zajmował się obyczajowością Polski piastowskiej, pracował nad projektem encyklopedii starożytności polskich dla Akademii Umiejętności w 1875 r.), z opracowań współczesnych mu historyków: Lelewela, Szajnochy, Roeppla i in. Pewien wpływ na treść powieści wywarły również prelekcje paryskie Mickiewicza na temat literatury słowiańskiej, skąd zaczerpnął np. przekonanie o zachowaniu w religii Słowian śladów dziedzictwa praindoeuropejskiego (swoisty panteizm, niektóre bóstwa tożsame z hinduistycznymi). Do swoich źródeł i inspiracji dodał Kraszewski również rzekomo średniowieczny Królodworski rękopis. Zbiór staroczeskich bohatyrskich i lirycznych śpiewów (1818) wydany, a jak się później okazało, również spreparowany przez Vaclava Hankę.

  • Przeczytaj artykuł o autorze w Wikipedii