Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 374 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Oferta dla Przyjaciół

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur. Kliknij, by przejść do strony płatności!

x
Schadzka → ← [Pożarze pierśny, płomieniu ustny...]

Spis treści

    1. Ciało: 1
    2. Miłość: 1
    3. Miłość silniejsza niż śmierć: 1
    4. Pocałunek: 1
    5. Przemijanie: 1
    6. Śmierć: 1 2
    7. Tęsknota: 1

    Pisownia łączna i rozdzielna:

    niema -> nie ma

    Interpunkcja:

    (…) I wierzyć w radość mych cieni i w oczu mych obcowanie: (…) -> (…) I wierzyć w radość mych cieni, i w oczu mych obcowanie: (…)
    (…) Porozumiewał się z piersią, jak z pełną pieszczot mogiłą, — (…) -> (…) Porozumiewał się z piersią, jak z pełną pieszczot mogiłą — (…)
    Czy czujesz moje pieszczoty i pocałunki i radość? -> Czy czujesz moje pieszczoty i pocałunki, i radość?
    I czuję twoją pieszczotę i coraz bardziej zanikam,
    I czuję twe pocałunki i coraz bardziej umieram ->
    I czuję twoją pieszczotę, i coraz bardziej zanikam,
    I czuję twe pocałunki, i coraz bardziej umieram

    Bolesław LeśmianTrzy różeRok nieistnienia

    Śmierć, PrzemijanieNadchodzi rok nieistnienia, nadchodzi straszne bezkwiecie,
    W tym roku wszystkie dziewczęta wyginą, niby motyle.
    Ja pierwsza blednę samochcąc i umrzeć muszę za chwilę —
    I już umieram — o, spojrzyj! — i już mnie nie ma na świecie!
    Ucz się pożądać mej śmierci, ponętne pieścić nietrwanie,
    Całować mrzonkę, co dla cię kształt ust czerwonych przybiera,
    I wierzyć w radość mych cieni, i w oczu mych obcowanie:
    Nie widzi, jeno[1] obcuje ten, co naprawdę umiera.
    Miłość silniejsza niż śmierć, Pocałunek, CiałoUczył się kochać umarłą, pieścił dłoń, której nie było,
    Całował oczy zamknięte, każdą powiekę z osobna,
    Porozumiewał się z piersią, jak z pełną pieszczot mogiłą —
    Ale nie wiedział, co czuła, bo nazbyt była zagrobna[2].
    Miłość, Tęsknota, ŚmierćCzy czujesz moje pieszczoty i pocałunki, i radość?
    Czyli[3] nie bolą cię mroki i nieistnienia nadmiary?
    O, wyznaj wszystko do końca, uczyń tęsknocie mej zadość,
    Zadrżyj z miłości pośmiertnej, jeślić dostępne jej czary!
    Czemuż tak wątpisz o zmarłej? Wszak już do cudów nawykam,
    Miłości jestem posłuszna i szczęściu się nie opieram!
    I czuję twoją pieszczotę, i coraz bardziej zanikam,
    I czuję twe pocałunki, i coraz bardziej umieram.

    Przypisy

    [1]

    jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski]

    [2]

    zagrobny (neol.) — zmarły. [przypis edytorski]

    [3]

    czyli — czy z partykułą pytajną -li. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...