TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Ciało: 1
    2. Miłość: 1
    3. Miłość silniejsza niż śmierć: 1
    4. Pocałunek: 1
    5. Przemijanie: 1
    6. Śmierć: 1 2
    7. Tęsknota: 1

    Pisownia łączna i rozdzielna:

    niema -> nie ma

    Interpunkcja:

    (…) I wierzyć w radość mych cieni i w oczu mych obcowanie: (…) -> (…) I wierzyć w radość mych cieni, i w oczu mych obcowanie: (…)

    (…) Porozumiewał się z piersią, jak z pełną pieszczot mogiłą, — (…) -> (…) Porozumiewał się z piersią, jak z pełną pieszczot mogiłą — (…)

    Czy czujesz moje pieszczoty i pocałunki i radość? -> Czy czujesz moje pieszczoty i pocałunki, i radość?

    I czuję twoją pieszczotę i coraz bardziej zanikam,

    I czuję twe pocałunki i coraz bardziej umieram ->

    I czuję twoją pieszczotę, i coraz bardziej zanikam,

    I czuję twe pocałunki, i coraz bardziej umieram

    Bolesław LeśmianTrzy różeRok nieistnienia

    1

    Śmierć, PrzemijanieNadchodzi rok nieistnienia, nadchodzi straszne bezkwiecie,

    W tym roku wszystkie dziewczęta wyginą, niby motyle.

    Ja pierwsza blednę samochcąc i umrzeć muszę za chwilę —

    I już umieram — o, spojrzyj! — i już mnie nie ma na świecie!

    5

    Ucz się pożądać mej śmierci, ponętne pieścić nietrwanie,

    Całować mrzonkę, co dla cię kształt ust czerwonych przybiera,

    I wierzyć w radość mych cieni, i w oczu mych obcowanie:

    Nie widzi, jeno[1] obcuje ten, co naprawdę umiera.

    Miłość silniejsza niż śmierć, Pocałunek, CiałoUczył się kochać umarłą, pieścił dłoń, której nie było,

    10

    Całował oczy zamknięte, każdą powiekę z osobna,

    Porozumiewał się z piersią, jak z pełną pieszczot mogiłą —

    Ale nie wiedział, co czuła, bo nazbyt była zagrobna[2].

    Miłość, Tęsknota, ŚmierćCzy czujesz moje pieszczoty i pocałunki, i radość?

    Czyli[3] nie bolą cię mroki i nieistnienia nadmiary?

    15

    O, wyznaj wszystko do końca, uczyń tęsknocie mej zadość,

    Zadrżyj z miłości pośmiertnej, jeślić dostępne jej czary!

    Czemuż tak wątpisz o zmarłej? Wszak już do cudów nawykam,

    Miłości jestem posłuszna i szczęściu się nie opieram!

    I czuję twoją pieszczotę, i coraz bardziej zanikam,

    20

    I czuję twe pocałunki, i coraz bardziej umieram.

    Przypisy

    [1]

    jeno (daw.) — tylko. [przypis edytorski]

    [2]

    zagrobny (neol.) — zmarły. [przypis edytorski]

    [3]

    czyli — czy z partykułą pytajną -li. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...