Oferta dla Przyjaciół Wolnych Lektur...

Przyjaciele Wolnych Lektur otrzymują dostęp do specjalnych publikacji współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Przekaż 1% na Wolne Lektury

Przekaż 1% podatku na Wolne Lektury. Wpisz w PIT nasz KRS 00000 70056
Nazwa organizacji: Fundacja Nowoczesna Polska

Jeśli zrobiłeś / zrobiłaś to w poprzednim roku, nie musisz nic zmieniać. Kliknij, by dowiedzieć się więcej >>>>

x
Powrót → ← [Kwapiły się burze...]

Spis treści

    1. Duch: 1
    2. Marzenie: 1
    3. Miłość: 1 2
    4. Rozpacz: 1
    5. Śmierć: 1
    6. Tęsknota: 1
    7. Wspomnienia: 1

    Fleksja:

    tem -> tym
    ostatniem -> ostatnim
    krwawem -> krwawym
    tórem -> którym

    Bolesław LeśmianTrzy różePonad zakres śnieżycy…

    Duch, RozpaczPonad zakres śnieżycy, ponad wicher i zamieć
    Duch mój leci ku tobie w świateł kręgi i smugi.
    Czyjaś rozpacz się sili w biały posąg okamieć[1],
    W biały posąg nad brzegiem ociemniałej[2] jarugi[3].
    Tęsknota, WspomnieniaOdkąd znikłaś w objęciach niedomkniętej w świat bramy
    Odkąd zbladłaś, schorzała moich wspomnień bezsiłą,
    Tak się dziwnie nie znamy, tak się strasznie nie znamy,
    Jakby nigdy i nigdzie nas na świecie nie było.
    Marzenie, MiłośćZnajdźmy siebie raz jeszcze wśród wichury i cienia,
    Zakochajmy się w sobie nad otchłanią wieczoru
    Tą miłością powtórną, co już nie chce zbawienia,
    Tym pragnieniem ostatnim, co już nie zna oporu!
    Miłość, ŚmierćZakochajmy się w sobie krwawym serca wyzuciem[4]
    Z tego szczęścia, o którym nie mówimy nikomu,
    Zakochajmy się w sobie naszych śmierci przeczuciem,
    Dwojga śmierci, co w jednym pragną spełnić się domu.
    Rwie się w strzępy wichura, jakby szumna jej grzywa
    Rozszarpała się nagle o sękatą głąb lasu.
    Życie, niegdyś zranione, z żył we trwodze upływa,
    Coraz bardziej na uśmiech brak odwagi i czasu!
    Ponad zakres śnieżycy, ponad wicher i zamieć
    Duch mój leci ku tobie w świateł kręgi i smugi.
    Czyjaś rozpacz się sili w biały posąg okamieć,
    W biały posąg nad brzegiem ociemniałej jarugi.

    Przypisy

    [1]

    okamieć (neol.) — skamienieć; zamienić się w kamień. [przypis edytorski]

    [2]

    ociemniały — tu: zacieniony. [przypis edytorski]

    [3]

    jaruga — jar, wąwóz. [przypis edytorski]

    [4]

    wyzucie — pozbawienie. [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x