Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 490 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 500 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tragedia

Sortuj:

Tragedia Stanisława Wyspiańskiego

Modernizm Dramat Artysta Bijatyka Błazen Błądzenie Błogosławieństwo Błoto Bogini Bohater Bohaterstwo Bóg Brud Bunt Chciwość Chłop Chrystus Chrzest Ciemność Cierpienie Cmentarz Czary Czyn Dobro Droga Duma Dusza Dziecko Dziedzictwo Filozof Gospodyni Gra Grób Grzech Gwiazda Handel Historia Idealista Imię Jesień Kapłan Kara Klęska Kłótnia Kobieta Kochanek Kondycja ludzka Konflikt Korzyść Krew Król Krzywda Ksiądz Książka Lenistwo List Los Lud Łzy Matka Melancholia Mężczyzna Miłość Mizoginia Modlitwa Morderstwo Nacjonalizm Naród Nauczyciel Nauka Niebezpieczeństwo Nienawiść Nieśmiertelność Niewola Noc Obłok Obowiązek Obraz świata Obyczaje Odrodzenie Ofiara Ogień Ojciec Ojczyzna Oko Omen Pan Państwo Piekło Pieniądz Piękno Piętno Piorun Plotka Poezja Pokora Pokusa Polak Polityka Polska Poświęcenie Powstanie Powstaniec Pozycja społeczna Pożar Praca Prawda Prawo Prometeusz Proroctwo Prorok Przekleństwo Przemiana Przemoc Przysięga Przywódca Ptak Pycha Religia Rewolucja Robotnik Rosja Rozum Rycerz Samobójstwo Samolubstwo Samotnik Samotność Sąd Seks Sen Siła Sława Słońce Słowo Sługa Spowiedź Sprawiedliwość Strach Strój Stworzenie Sumienie Syn Szaleniec Szaleństwo Szczęście Szlachcic Szpieg Sztuka Ślub Śmierć Śpiew Świątynia Święty Tajemnica Teatr Trup Upadek Upiór Urzędnik Walka Wampir Wąż Wiadomość Wiara Więzienie Więzień Wina Wizja Władza Wojna Wolność Wódz Wygnanie Wyrzuty sumienia Wzrok Zabobony Zaświaty Zdrada Zemsta Ziarno Ziemia Zło Złodziej Zmartwychwstanie Zwycięstwo Żołnierz

O gatunku

Tragedia

Najważniejsi twórcy
Tespis, Ajschylos, Sofokles, Eurypides; P. Corneille, J. Racine, Ch. Marlowe, W. Shakespeare, Calderon, J. W. Goethe, F. Schiller, G. Byron; J. Kochanowski (pierwsza pol. tragedia, Odprawa posłów greckich 1578), J. Słowacki, Z. Krasiński, S. Wyspiański

Jeden z podst. gatunków dramatu; wywodzący się z dionizjów, gdy chór przebierał się za satyrów (z gr. tragos — kozioł i ode — pieśń, czyli „pieśń kozłów”). Przedstawia konflikt tragiczny (wykluczających się racji) między dążeniami wybitnej jednostki a siłami wyższymi (przeznaczeniem, Bogiem, prawami etc.), prowadzący do klęski bohatera (katastrofy). Wg Arystotelesa perypetie bohatera przedstawione w tonie wzniosłości (patos) miały budzić litość i trwogę i prowadzić do przeżycia katharsis. W renesansie skodyfikowano zasadę trzech jedności (czasu, miejsca, akcji), Shakespeare wniósł zderzenie patosu z groteską, zaś romantyzm bohatera-buntownika zmagającego się z wielkimi problemami społ., polit. i metafizycznymi.

  • autor: Zuzanna Rosińska