![Aerumnarum plenus](/media/book/cover_clean/norwid-aerumnarum-plenus_YE8kDUF.jpg)
Cyprian Kamil Norwid
Aerumnarum plenus
Więc to mi smutno i tak coraz gorzej,
Aż od-człowiecza się i pierś, i byt...
Jest to stan głębokiego, egzystencjalnego smutku, poczucia straty (często nie mającej określonego przedmiotu) oraz bezpowrotnego zagubienia sensu życia. Melancholię wiązać należy z rodzącą cierpienie świadomością kondycji ludzkiej, nieuchronnie naznaczonej przemijaniem i śmiercią. Stan ten łączy się z pewnego rodzaju bezwładem duchowym i cielesnym, inercją, zastojem sił witalnych. Głównym zajęciem melancholika jest obserwacja: jego oko śledzi przemijanie oraz zanikanie zjawisk i ludzi.