Dzisiaj aż 13,496 dzieciaków dzięki wsparciu osób takich jak Ty znajdzie darmowe książki na Wolnych Lekturach.
Dołącz do Przyjaciół Wolnych Lektur i zapewnij darmowy dostęp do książek milionom uczennic i uczniów dzisiaj i każdego dnia!

Przekaż 1,5%

Przekaż 1,5% podatku na Wolne Lektury KRS 00000 70056
Ufunduj darmowe książki dla tysięcy dzieciaków.
WIĘCEJ

Stanisław Brzozowski

Sortuj:

Epika Stanisław Brzozowski

Modernizm Dialog Epika Esej Felieton List Pamiętnik Powieść Alkohol Artysta Bieda Bóg Bogactwo Bogini Bohaterstwo Brud Bunt Buntownik Car Chciwość Chłop Choroba Chrystus Ciało Cień Cierpienie Cisza Cmentarz Córka Czas Czyn Dama Deszcz Dom Drzewo Duch Duma Dusza Dzieciństwo Dziecko Dziedzictwo Dziewictwo Elita Emigrant Erotyzm Filozof Głód Góra Gospodarz Grób Grzech Grzeczność Gwiazda Hańba Handel Historia Idealista Imię Interes Jedzenie Jesień Kaleka Kara Kat Kłamstwo Kobieta Kobieta "upadła" Kondycja ludzka Konflikt Korzyść Krew Krzywda Ksiądz Książka Kwiaty Łzy Las List Literat Los Lud Mąż Małżeństwo Marzenie Maska Maszyna Matka Matka Boska Mędrzec Mężczyzna Melancholia Miasto Miłość Miłość silniejsza niż śmierć Milczenie Młodość Modlitwa Morderstwo Morze Nadzieja Naród Natura Nauczyciel Nauka Niebezpieczeństwo Niebo Niemiec Nienawiść Nieśmiertelność Niewola Noc Nuda Obowiązek Obraz świata Obyczaje Obywatel Odrodzenie Odwaga Ojciec Ojczyzna Organizm Otchłań Pamięć Pan Patriota Piękno Pieniądz Pijaństwo Plotka Pocałunek Poeta Poezja Pogarda Pogrzeb Pokora Polak Polityka Polska Poświęcenie Potwór Powstanie Pożądanie Pozycja społeczna Praca Prawda Prawo Prometeusz Przebranie Przemijanie Przemoc Przeznaczenie Przysięga Radość Realista Religia Rewolucja Robotnik Rodzina Rosja Rosjanin Rozkosz Rozpacz Rozum Rycerz Śmierć Śmierć bohaterska Śpiew Samobójstwo Samotność Sędzia Seks Sen Serce Siła Sława Słowo Smutek Spotkanie Spowiedź Sprawiedliwość Starość Strach Sumienie Syberia Syn Szaleniec Szatan Szczęście Szkoła Szlachcic Szpieg Sztuka Taniec Tchórzostwo Tęsknota Teatr Testament Theatrum mundi Tłum Trup Twórczość Ucieczka Upiór Uroda Urzędnik Walka Walka klas Wiara Wiatr Więzień Więzienie Wiedza Wieś Wina Wiosna Wizja Władza Własność Wolność Wspomnienia Wychowanie Wyrzuty sumienia Żałoba Żart Żebrak Żołnierz Żona Życie Życie snem Żyd Zapach Zaświaty Zbawienie Zbrodnia Zbrodniarz Zdrowie Zemsta Zesłaniec Ziemia Zima Zwycięstwo

O autorze

Stanisław Brzozowski

Ur.
28 czerwca 1878 w Maziarni
Zm.
30 kwietnia 1911 we Florencji
Najważniejsze dzieła:
Filozofia czynu (1903), Płomienie (1908), Legenda Młodej Polski. Studia o strukturze duszy kulturalnej (1910), Idee. Wstęp do filozofii dojrzałości dziejowej (1910), Sam wśród ludzi (1911), Głosy wśród nocy. Studia nad przesileniem romantycznym kultury europejskiej (1912), Pamiętnik (1913), Widma moich współczesnych (1914), Książka o starej kobiecie (1914)

Krytyk literacki, pisarz, publicysta, filozof, używał pseudonimu Adam Czepiel.
Urodził się 28 VI 1878 w Maziarni koło Chełma w podupadłej rodzinie ziemiańskiej. W roku 1896 podjął studia na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie wkrótce podjął również działalność polityczną. Za udział w demonstracji przeciwko rosyjskim profesorom został na rok relegowany z uczelni. Wybrano go prezesem tajnej organizacji - Bratnia Pomoc, z kasy której podjął znaczną kwotę jako pożyczkę na leczenie ojca. Poskutkowało to wyrokiem sądu koleżeńskiego, na kilka lat zabraniającym mu działalności publicznej. Wkrótce Brzozowski został aresztowany przez władze rosyjskie pod zarzutem przynależności do tajnego Towarzystwa Oświaty Ludowej. Szantażowany podczas śledztwa, złożył obciążające dla wielu osób zeznania. W 1899 pod wpływem warunków więziennych zachorował na gruźlicę i wyjechał do sanatorium w Otwocku. Wiosną 1902 poślubił Antoninę Kolberg (bratanicę Oskara Kolberga), po czym przeniósł się do stolicy. Od 1902 publikował artykuły najpierw w "Przeglądzie Tygodniowym", później w "Głosie". Sławę zyskał dzięki polemice z Sienkiewiczem o literaturze modernistycznej, następnie wdał się w ostrą dyskusję z Miriamem.
Nawracająca choroba zmusiła go w 1905 do wyjazdu do Zakopanego, a jesienią jeździł do Krakowa, Lwowa i Zakopanego z odczytami. W styczniu 1906 ze względów zdrowotnych wyjechał najpierw do Włoch, a następnie do Szwajcarii. Po krótkim pobycie w kraju i ostrym konflikcie z Narodową Demokracją zimą 1907 ponownie wyjechał do Włoch i osiedlił się we Florencji, gdzie poświęcił się pracy literackiej.
W kwietniu 1908 rosyjska prasa emigracyjna opublikowała listy współpracowników carskiej policji sporządzone przez agenta Ochrany, Bakaja, na których znalazło się nazwisko Brzozowskiego. Pisarz zaprzeczał tym pogłoskom, w jego obronie wystąpili publicznie m.in. Irzykowski i Limanowski, protestowali także: Żeromski, Orkan, Przybyszewski, Nałkowska. Powołano sąd obywatelski, ale nawet jego dwukrotne posiedzenie nie przyniosło definitywnego rozstrzygnięcia i nie oczyszczono Brzozowskiego z zarzutów. On sam odmówił przyjazdu do Polski na trzecie posiedzenie. Zafascynowany postacią kardynała Newmana nawrócił się w tym okresie na katolicyzm. Nękany oskarżeniami i licznymi operacjami zmarł 30 IV 1911 we Florencji, gdzie został pochowany.
Dorobek literacki Brzozowskiego jest niezwykle obfity. Obejmował pisma filozoficzne (których przewodnią ideą była praca), krytyczne, dotyczące historii literatury, w tym liczne teksty popularyzatorskie, artykuły o tematyce politycznej i kulturalnej, wreszcie powieści.