Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
1% dla Wolnych Lektur

Czy wiesz, że możesz nam pomóc rozwijać Wolne Lektury, przekazując 1% swojego podatku? To bardzo proste - wystarczy, że w zeznaniu podatkowym podasz nasz numer KRS 0000070056.

x

5651 free readings you have right to

Language Language

Author: Izabela Moszczeńska-Rzepecka,
motif: Obyczaje,
motif: Przemiana

  • Izabela Moszczeńska-Rzepecka X

Author: Izabela Moszczeńska-Rzepecka

Ur.
28 października 1864 w Rzeczycy
Zm.
20 marca 1941 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Cnota kobieca (1904), Co każda matka swojej dorastającej córce powiedzieć powinna (1904), Zasady wychowania (1907), Sprawa szkolna w Królestwie Polskim 1905-1910 (1911), Demokracja i szkoła (1916), Tragedia Legionów (1916), Szkolnictwo polskie wobec nowych zadań (1917)

Publicystka, nauczycielka, wychowawczyni, feministka i działaczka społeczna, założycielka i prezeska Ligi Kobiet Polskich Pogotowia Wojennego (1913), tłumaczka z francuskiego, niemieckiego i angielskiego (przełożyła m.in. bardzo popularną książkę Ellen Key ,,Stulecie dziecka"), członkini PPS (1904--1908, pseud. Dora), od 1910 r. współpracowała z ruchem wyzwoleńczym skupionym wokół PPS-Frakcji Rewolucyjnej i Józefa Piłsudskiego. W czerwcu 1894 r. wyszła za mąż za Kazimierza Rzepeckiego, z którym miała dwoje dzieci: Hannę (ur. w 1895) i Jana (ur. 1899), jej mąż zmarł w 1902 r. Publikowała pod pseudonimami m.in. Bell, Izydor Brzękowski, Dora i in.

Izabela Moszczeńska-Rzepecka in Wikipedia

Motif: Obyczaje

Jest to temat bardzo pojemny; wskazujemy z pomocą tego hasła fragmenty mówiące np. o zwyczajowych wymogach gościnności czy grzeczności, zachowania się przy jedzeniu posiłków, czy okazywania szacunku wobec starszych (uznania czyjejś pozycji społecznej). Sporo przykładów opisów obyczajów znajdziemy np. w Panu Tadeuszu.

Motif: Przemiana

Za pomocą tego motywu wskazujemy najczęściej przemiany wewnętrzne bohaterów. Przykładem może tu być metamorfoza Jacka Soplicy w księdza Robaka, będąca znakiem pokuty za popełnione zło. Jednakże również „cielesne” przemiany stanowią metafory; ich przykłady zostały np. zebrane z mitów przez Owidiusza w Metamorfozach. Wszakże dlatego sowa symbolizuje w naszej kulturze mądrość, że Atena, bogini mądrości, przemieniła się w tego właśnie ptaka. W Pieśni świętojańskiej o sobótce znalazła się m.in. (zaczerpnięta również z Metamorfoz) historia okrutnej zemsty żony, która za gwałt na swej siostrze ukarała męża, podając mu podczas uczty potrawę z jego syna; kiedy nastąpiło rozpoznanie i mąż zerwał się, zapewne w zamiarze odpowiedzenia również zemstą na ten czyn — nastąpiła przemiana i żona stała się jaskółką, jej mąż „dudkiem czubatym”, zaś ofiara gwałtu słowikiem. Przemiana pełni tutaj rolę znaku przejścia od zbytnio już nasyconej realistycznym okrucieństwem opowieści do stylistyki baśni, dzięki czemu następuje ukojenie.

Close

* Loading