Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Dlaczego wspieram Wolne Lektury?

Bo gdybym miał kupować wszystkie książki, które chciałbym przeczytać, to nie starczyłoby mi miejsca w domu.

A tak, mam je wszystkie w telefonie, w aplikacji.

Andrzej, darczyńca Wolnych Lektur

Zrób to, co ja i wspieraj Wolne Lektury
Giovanni Boccaccio

Giovanni Boccaccio

Sortuj:

Nowela Giovanniego Boccaccia

Renesans Bieda Bogactwo Broń Burza Chciwość Chłop Choroba Chrzest Ciało Ciąża Cierpienie Cnota Córka Czary Czas Czyn Dama Dar Diabeł Dobro Dom Duch Dusza Dworzanin Dziecko Dziewictwo Egoizm Erotyzm Fałsz Flirt Głupiec Gniew Gospodarz Gość Gra Grób Grzech Jedzenie Kara Katastrofa Klejnot Klęska Kłamstwo Kłótnia Kobieta Kochanek Konflikt wewnętrzny Koń Korzyść Kradzież Król Krzywda Ksiądz Lekarz Literat Los Łzy Małżeństwo Matka Mąż Melancholia Mężczyzna Miasto Mieszczanin Miłosierdzie Miłość Miłość niespełniona Miłość platoniczna Miłość silniejsza niż śmierć Miłość tragiczna Mizoginia Młodość Modlitwa Natura Nauka Niebezpieczeństwo Nienawiść Niewola Nuda Obraz świata Obyczaje Odrodzenie Ogród Ojciec Oko Okręt Okrucieństwo Opieka Orientalizm Pan Piekło Pieniądz Pies Pijaństwo Plotka Pobożność Pocałunek Podstęp Poeta Pogarda Pogrzeb Pokora Pokusa Polityka Polowanie Poród Porwanie Pozory Pozycja społeczna Pożądanie Praca Prawnik Prawo Próba Próżność Przeczucie Przekupstwo Przemiana Przemijanie Przemoc Przestrzeń Przyjaźń Pycha Radość Raj Religia Rodzina Rośliny Rozkosz Rozpacz Rozum Rycerz Samobójstwo Sąd Seks Sen Serce Siła Skąpiec Sława Słowo Sługa Społeczeństwo Spowiedź Sprawiedliwość Starość Strach Strój Stworzenie Syn Szaleństwo Szantaż Szczęście Szlachcic Sztuka Śmierć Świętoszek Święty Świt Tajemnica Trucizna Trup Twórczość Upadek Upiór Uroda Walka Wdowa Wiara Wierzenia Wieś Więzienie Wino Władza Własność Woda Wróg Wspomnienia Wzrok Zabawa Zabobony Zapach Zaświaty Zazdrość Zbrodnia Zbrodniarz Zdrada Zemsta Zło Zmysły Zwierzę Zwierzęta Żart Żona

O autorze

Giovanni Boccaccio
Raffaello Sanzio Morghen, After Vincenzo Gozzini, domena publiczna, Wikimedia Commons

Giovanni Boccaccio

Ur.
ok. 1313 r. w Florencja
Zm.
21 grudnia 1375 w Certaldo
Najważniejsze dzieła:
Dekameron

Włoski pisarz doby renesansu, najbardziej znany jako twórca zbioru nowel Dekameron i z tego powodu uważany za ojca nowożytnej nowelistyki.
Ojciec chciał, by syn pracował w bankowości; przez jakiś czas młody Giovanni studiował prawo, co go nie pociągało, ale pozwoliło nawiązać liczne znajomości w kręgach elit artystycznych i politycznych. W tym czasie też Giovanni przeżył niespełnioną miłość do córki króla Neapolu, we wstępie do Dekameronu wspomina to jako wielkie cierpienie. Postać wzorowana na ukochanej pojawia się później w wielu utworach Boccaccia, jest tytułową bohaterką Fiametty, uznanej za pierwszą powieść psychologiczną w europejskiej literaturze.
Boccaccio od młodości zafascynowany był twórczością Dantego i swoje powołanie widział w poezji. Pisał wiele zarówno w Neapolu, jak i po powrocie do Florencji w 1441 r.
Nie ma pewności, czy poeta faktycznie był w mieście w czasie wielkiej epidemii dżumy, którą opisał w Dekameronie. Wiadomo jednak, że jego ojciec pełnił wówczas we Florencji funkcję ministra zaopatrzenia. Ofiarą choroby stała się druga żona ojca, a sam ojciec zmarł dwa lata później, czyniąc Giovanniego głową rodziny. Dekameron powstał w latach 1449-1452 i był jednym z ostatnich większych dzieł napisanych przez poetę po włosku.
Boccaccio zaangażował się w misje dyplomatyczne, odwiedzał inne miasta jako przedstawiciel Florencji, bywał u papieża w Avignonie, a potem w Rzymie. Studiował też grekę i próbował swoich sił w tłumaczeniu autorów starożytnych. Przyjął także niższe święcenia w kościele katolickim.
W październiku 1450 r. Boccaccio gościł w swoim domu we Florencji Franceska Petrarkę (1304-1374), potem poeci spotykali się w trakcie swoich podróży. Ich przyjaźń miała duży wpływ na postawę twórczą Boccaccia, w dyskusjach wykrystalizowało się też jego zainteresowanie kulturą antyczną. Genealogia Deorum Gentilium, wydana w 1460 r., stała się ważnym punktem odniesienia dla twórców następnych pokoleń.
W latach 50. i 60. Boccaccio zaczął tracić zdrowie, co odbiło się również na stylu i tematyce jego dzieł z tego okresu, pisanych wówczas głównie po łacinie. Cierpiał z powodu otyłości lub obrzęku. Zmarł w wieku 62 lat.