5514 darmowych utworów do których masz prawo

Język

Autor: Giovanni Boccaccio

  • Giovanni Boccaccio X
  1. Dekameron znaczy „dziesięć dni”. Dzieło Giovanniego Boccaccia tak właśnie zostało podzielone: na dziesięć dni, podczas których dziesięcioro mieszkańców Florencji (siedem dam i trzech kawalerów), którzy z obawy przed szerzącą się zarazą opuścili miasto, przedstawia kolejno swoje opowieści na zadany temat. Wszystko razem tworzy zbiór stu nowel, a kompozycja całości przypomina Baśnie z tysiąca i jednej nocy. Cudowności i baśniowych motywów jest tu jednakże niewiele, wiele za to mówią te historie o kulturze i obyczajach renesansowych Włoch.

    Dominującym tematem jest miłość we wszelkich swych odcieniach – od najwyższej wzniosłości do najbardziej cielesnego erotyzmu, niegardzącego niekiedy sprośnymi akcentami buffo. Autor ze swobodą krytykuje nadużycia kleru, nawiązuje też do ostrych podziałów na stronnictwa propapieskich gwelfów i procesarskich gibelinów, które antagonizowały poszczególne miasta i regiony włoskie przez kilka stuleci, począwszy od XII w. Nic dziwnego, że wydane w 1470 roku dzieło (znane wcześniej prawdopodobnie w odpisach i we fragmentach), w XVI w. znalazło się na indeksie ksiąg zakazanych.

    W czasach Boccaccia, znajomego Petrarki i przyjaciela Dantego, twórczość prozatorska była niżej ceniona niż poetycka, jednak dziś autor Dekameronu ceniony jest przede wszystkim jako twórca modelu nowożytnej noweli i obrońca głęboko humanistycznej zasady, by ludzkie rzeczy mierzyć ludzką miarą.

Wybrane utwory

Giovanni Boccaccio

Dekameron

Motywy i tematy

C

Chciwość (2)

Chłop (1)

Choroba (1)

Chrzest (1)

Ciało (2)

Cierpienie (1)

Cnota (4)

Czary (4)

Czas (1)

Czyn (1)

D

Dama (2)

Dar (1)

Diabeł (1)

Dom (1)

Duch (2)

Dziecko (1)

F

Fałsz (2)

G

Gniew (2)

Gospodarz (1)

Gość (1)

Gra (1)

Grób (2)

Grzech (4)

J

Jedzenie (3)

K

Kara (1)

Klejnot (1)

Kobieta (20)

Kochanek (2)

Koń (1)

Korzyść (2)

Król (1)

Ksiądz (3)

L

Lekarz (1)

Literat (2)

Los (2)

Ł

Łzy (2)

M

Małżeństwo (4)

Mąż (7)

Melancholia (1)

Mężczyzna (9)

Miłosierdzie (1)

Miłość (5)

Miłość niespełniona (1)

Miłość platoniczna (1)

Miłość silniejsza niż śmierć (4)

Mizoginia (2)

Młodość (1)

Modlitwa (2)

N

Natura (1)

Nauka (1)

Niebezpieczeństwo (1)

Nienawiść (1)

O

Obyczaje (12)

Ogród (1)

Okrucieństwo (2)

Opieka (1)

Orientalizm (3)

P

Pan (1)

Piekło (1)

Pieniądz (1)

Plotka (1)

Pobożność (2)

Podstęp (1)

Poeta (1)

Pokora (2)

Polityka (1)

Polowanie (1)

Pozory (1)

Pozycja społeczna (7)

Pożądanie (2)

Praca (1)

Prawo (2)

Próba (1)

Próżność (1)

Przeczucie (1)

Przemiana (1)

Przemoc (2)

Przestrzeń (1)

Przyjaźń (5)

Przyjemność (1)

R

Raj (1)

Religia (4)

Rodzina (2)

Rośliny (1)

Rozkosz (3)

Rycerz (3)

S

Sąd (1)

Seks (3)

Sen (3)

Serce (1)

Sława (1)

Słowo (6)

Spowiedź (1)

Starość (1)

Strój (1)

Szczęście (1)

Szlachcic (1)

Sztuka (3)

Ś

Śmierć (1)

Świętoszek (1)

T

Tajemnica (1)

Trup (1)

U

Upadek (2)

Upiór (1)

W

Wiara (2)

Wierzenia (2)

Wino (1)

Władza (4)

Wróg (1)

Wzrok (1)

Z

Zabawa (1)

Zapach (1)

Zaświaty (1)

Zazdrość (3)

Zbrodnia (1)

Zło (1)

Zmysły (2)

Zwierzęta (1)

Ż

Żona (8)

Autor: Giovanni Boccaccio

Ur.
1313 w Certaldo (w Toskanii) lub we Florencji
Zm.
21 grudnia 1375 w Certaldo
Najważniejsze dzieła:
Dekameron, Fiametta, Żywot Dantego, O sławnych niewiastach, Genealogia bogów

Włoski pisarz doby renesansu, najbardziej znany jako twórca zbioru nowel Dekameron i z tego powodu uważany za ojca nowożytnej nowelistyki.
Ojciec chciał, by syn pracował w bankowości; przez jakiś czas młody Giovanni studiował prawo, co go nie pociągało, ale pozwoliło nawiązać liczne znajomości w kręgach elit artystycznych i politycznych. W tym czasie też Giovanni przeżył niespełnioną miłość do córki króla Neapolu, we wstępie do Dekameronu wspomina to jako wielkie cierpienie. Postać wzorowana na ukochanej pojawia się później w wielu utworach Boccaccia, jest tytułową bohaterką Fiametty, uznanej za pierwszą powieść psychologiczną w europejskiej literaturze.
Boccaccio od młodości zafascynowany był twórczością Dantego i swoje powołanie widział w poezji. Pisał wiele zarówno w Neapolu, jak i po powrocie do Florencji w 1441 r.
Nie ma pewności, czy poeta faktycznie był w mieście w czasie wielkiej epidemii dżumy, którą opisał w Dekameronie. Wiadomo jednak, że jego ojciec pełnił wówczas we Florencji funkcję ministra zaopatrzenia. Ofiarą choroby stała się druga żona ojca, a sam ojciec zmarł dwa lata później, czyniąc Giovanniego głową rodziny. Dekameron powstał w latach 1449-1452 i był jednym z ostatnich większych dzieł napisanych przez poetę po włosku.
Boccaccio zaangażował się w misje dyplomatyczne, odwiedzał inne miasta jako przedstawiciel Florencji, bywał u papieża w Avignonie, a potem w Rzymie. Studiował też grekę i próbował swoich sił w tłumaczeniu autorów starożytnych. Przyjął także niższe święcenia w kościele katolickim.
W październiku 1450 r. Boccaccio gościł w swoim domu we Florencji Franceska Petrarkę (1304-1374), potem poeci spotykali się w trakcie swoich podróży. Ich przyjaźń miała duży wpływ na postawę twórczą Boccaccia, w dyskusjach wykrystalizowało się też jego zainteresowanie kulturą antyczną. Genealogia Deorum Gentilium, wydana w 1460 r., stała się ważnym punktem odniesienia dla twórców następnych pokoleń.
W latach 50. i 60. Boccaccio zaczął tracić zdrowie, co odbiło się również na stylu i tematyce jego dzieł z tego okresu, pisanych wówczas głównie po łacinie. Cierpiał z powodu otyłości lub obrzęku. Zmarł w wieku 62 lat.

Giovanni Boccaccio w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie