Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Cześć! Nazywam się Magdalena Herman-Urbańska. Jestem aktorką i lektorką i miałam przyjemność czytać audiobook dla Wolnych Lektur.

Nie wiem, czy wiecie, na czym to polega. Wolne lektury udostępniają swoje audiobooki za darmo, ale żeby ta inicjatywa dalej mogła trwać, potrzebują wsparcia finansowego. Więc jeśli tylko możecie, to bardzo gorąco zachęcam z całego serducha, żeby wpłacać, link będzie pewnie gdzieś tu albo tu, albo w opisie.

Zapraszam do wsparcia.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Adolf Dygasiński

Adolf Dygasiński

Sortuj:

O autorze

Adolf Dygasiński
Portret Adolfa Dygasińskiego z ptakami, il. Jacek Malczewski (1854–1929), domena publiczna

Adolf Dygasiński

Ur.
7 marca 1839 w Niegosławicach
Zm.
3 czerwca 1902 w Grodzisku Mazowieckim
Najważniejsze dzieła:
Wilk, psy i ludzie (1883), Na pańskim dworze, Von Molken, Głód i miłość, Na warszawskim bruku (cykl 1884-1886), Nowe tajemnice Warszawy (t. 1-2, 1887), Beldonek(1888), Właściciele (1888), Gorzałka (1894), Cudowne bajki (1896), Dramaty lubądzkie (1897), Zając (1900), Listy z Brazylii (1891, 1900), Gody życia (1902)

Reprezentujący nurt naturalizmu w literaturze polskiej powieściopisarz i nowelista, publicysta; pedagog. Uczestnik powstania styczniowego, dwukrotnie więziony (w Szczekocinach i Olkuszu). Przerwał edukację uniwersytecką, podjętą w zakresie językoznawstwa, przyrodoznawstwa i geografii w Szkole Głównej w Warszawie, a następnie na Uniwersytecie Karola w Pradze. Utrzymywał się głównie z pracy nauczycielskiej. Pracował jako prywatny guwerner na dworach ziemiańskich (był wychowawcą m.in. Jacka Malczewskiego, późniejszego malarza); prowadził pensjonat wychowawczy w Krakowie i niewielką księgarnię wydawniczą zajmującą się popularyzacją nauki ( 1871-1877), został jednak doprowadzony do bankructwa; następnie uczył w szkołach warszawskich, jednak po jakimś czasie odebrano mu prawo wykonywania zawodu za prowadzenie zajęć w języku polskim. Jako pisarz debiutował w wieku 44 lat. Jako publicysta związany z tygodnikiem „Wędrowiec” (organ naturalistów polskich), a także czasopismami „Głos” oraz „Wisła” (miesięcznik geograficzno-etnograficzny). Był założycielem i redaktorem „Przeglądu Pedagogicznego”. W l. 1890--1891 odbył podróż do Brazylii szlakiem polskiej emigracji zarobkowej jako wysłannik „Kuriera Warszawskiego”, czego owocem był cykl Listy z Brazylii przedstawiający losy i obraz polskich uchodźców.