Stanisław Brzozowski
Płomienie
Naród stał się dla cara postrachem — car walczył grozą ze swym narodem. Nad krajem wśród...
Naród stał się dla cara postrachem — car walczył grozą ze swym narodem. Nad krajem wśród...
— Cesarz nie jest Chrystusem — mówił — on nie może iść za głosem swojej duszy — prawdy. Prawda...
— Rosja była pierwej niż ja i pan. Ona przyjęła wiarę w Konstantynopolu. Ona została sama...
— Czy pan myśli, że się na tym skończy? — rzekł Worobjew. — Krew rodzi krew.
— To już...
Boże miłościwy! Zabili Puszkina, zabili Lermontowa… Utopili Pisarewa… Powiesili Rylejewa… Poleżajewa zabrali w sołdaty… Szewczenkę...
Handlował w ciągu całych pięciu lat i to w czasie najlepszego okresu życia! Już sam...
A napisałeś już na temat, który ci dałem, o tym Suchonosym? Jeszcześ nie napisał? No...
Na krańcu słobody, u progu glinianej lepianki stał wysoki starzec w rozdeptanych, starych butach. W...
Lato ciągnęło się beznadziejnie. Dumę rozwiązano, ale to nie zmieniło jednostajności upalnych, długich dni. Oczekiwano...
Pogoda się zepsuła. Nie chciało mu się pisać, a nuda rosła. Nędza i nieróbstwo Szarego...