Tamb' Itam pobiegł na schody. Pan jego spał!
— To ja, Tamb' Itam — krzyknął, stojąc u...
Tamb' Itam wbiegł po stopniach. Pan jego spał.
— To ja, Tamb' Itam — krzyknął ode drzwi...
Pan podniósł krzyk. O niczym nie chciał słyszeć.
— O to mi nie chodzi, z kim...
Opowiadają, że pani de Montpensier, zmuszona czasami, w nieobecności dworek, kazać sobie wkładać trzewiki jednemu...
Spojrzał na mnie pięknym, znanym mi spojrzeniem… Nie, nie poznawał mnie.
— Nie przypominasz mnie sobie...
Było to po obiedzie; czas był parny; pan zdrzemnął się. Noc zaskoczyła ich w polu...
Tymczasem pan jechał ciągle naprzód: oto więc pan i sługa rozdzielili się i nie wiem...
Konik niósł go tedy całym pędem ku panu, który zdrzemnął się był na kraju gościńca...
PAN: Mój koń!… Kubusiu, serce, nie gniewaj się: postaw się na miejscu mego konia, wyobraź...
Pan stanowi parę do motywu sługi; hasło służy wskazywaniu tych fragmentów, w których przedstawiana jest relacja pan — sługa (wiążąca się często z obustronną opieką).
