Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 434 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5835 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Motyw: Obcy,
motyw: Przemiana,
autor: Lucy Maud Montgomery

  • Lucy Maud Montgomery X
  • Obcy X
  • Przemiana X
  1. Lucy Maud Montgomery, Ania z Wyspy

Motyw: Obcy

Jak pisze Z. Bauman (Tegoż, Wieloznaczność nowoczesna. Nowoczesność wieloznaczna, przeł. J. Bauman, Warszawa 1995 ISBN 83-01-11716-8) miejsce obcego jest poza opozycją przyjaciel-wróg, będącą jednym z tych przeciwieństw, które konstytuują porządek świata. Dlatego też obcy przeraża bardziej niż wróg i zagraża ,,samej możliwości sensownej mapy świata i adekwatnej w świecie orientacji. Podkopuje przekonanie, że podział na przyjaciół i wrogów wyczerpuje wszystko, co świat zawiera (...) Obcy jest niezaplanowanym, nieprzewidzianym Trzecim" (Tamże, s.81-82). Jego cechą jest tożsamość niejasna: ,,ani/ani" czy też ,,albo/albo". Takie niezdecydowanie (,,niedecydowalność") paraliżuje wiedzę i skuteczność działania, ,,brutalnie obnaża sztuczność, wątłość, zakłamanie najbardziej istotnych rozróżnień" (Tamże, s.83), przynosi zagrożenie chaosem. Figura Obcego opisuje pozycję Żydów w społecznościach europejskich przed Zagładą, lecz jest pojemna i może opisywać również inne przypadki trudnego położenia grup i jednostek w społeczeństwie.

Motyw: Przemiana

Za pomocą tego motywu wskazujemy najczęściej przemiany wewnętrzne bohaterów. Przykładem może tu być metamorfoza Jacka Soplicy w księdza Robaka, będąca znakiem pokuty za popełnione zło. Jednakże również „cielesne” przemiany stanowią metafory; ich przykłady zostały np. zebrane z mitów przez Owidiusza w Metamorfozach. Wszakże dlatego sowa symbolizuje w naszej kulturze mądrość, że Atena, bogini mądrości, przemieniła się w tego właśnie ptaka. W Pieśni świętojańskiej o sobótce znalazła się m.in. (zaczerpnięta również z Metamorfoz) historia okrutnej zemsty żony, która za gwałt na swej siostrze ukarała męża, podając mu podczas uczty potrawę z jego syna; kiedy nastąpiło rozpoznanie i mąż zerwał się, zapewne w zamiarze odpowiedzenia również zemstą na ten czyn — nastąpiła przemiana i żona stała się jaskółką, jej mąż „dudkiem czubatym”, zaś ofiara gwałtu słowikiem. Przemiana pełni tutaj rolę znaku przejścia od zbytnio już nasyconej realistycznym okrucieństwem opowieści do stylistyki baśni, dzięki czemu następuje ukojenie.

Autor: Lucy Maud Montgomery

Ur.
30 listopada 1874 w Clifton na Wyspie Księcia Edwarda
Zm.
24 kwietnia 1942 w Toronto
Najważniejsze dzieła:
Ania z Zielonego Wzgórza (1908), Emilka ze Srebrnego Nowiu (1923), Błękitny zamek (1926), W pajęczynie życia (1931), Opowieści z Avonlea (1912)

Kanadyjska pisarka, najbardziej znana jako autorka cyklu powieściowego o Ani z Zielonego Wzgórza.
Wychowywała się u dziadków w Cavendish na Wyspie Księcia Edwarda, w 1890 przez rok mieszkała z nową rodziną ojca w Prince Albert, wtedy też debiutowała na łamach lokalnego czasopisma wierszem On Cape LeForce. Po ukończeniu kursu nauczycielskiego, w latach 1894-1898 pracowała jako nauczycielka, studiowała też przez rok w Halifaksie (jako jedna z nielicznych kobiet wśród studentów). Zaczęła też zarabiać jako autorka opowiadań zamieszczanych w prasie. W tym okresie przyjęła oświadczyny swojego kuzyna, następnie jednak zakochała się w prostym synu farmera. Po krótkim i burzliwym romansie zakończyła oba te związki. Przeżycia tego okresu znalazły swoje odzwierciedlenie m.in. w powieści Ania z Wyspy (Ania na uniwersytecie). Od 1898 r. Maud mieszkała z babką w Cavendish, okresowo pracowała jako korektorka w czasopismach wydawanych w Halifaksie. Ania z Zielonego Wzgórza powstawała od 1903 r., wyszła drukiem w 1908 r.
W 1911 r. wyszła za mąż za pastora i przeprowadziła się do Ontario. Urodziła trzech synów, z których średni umarł w niemowlęctwie, prowadziła szkółkę niedzielną, a jednocześnie co dwa lata, aż do 1939 r., wydawała kolejną powieść. W 1923 r. została pierwszą kanadyjką wśród członków brytyjskiego Royal Society of Arts. W 1926 r. wraz z mężem przeprowadziła się do Toronto, gdzie mieszkali jej synowie. Tam też zmarła w 1942 r., pochowano ją w rodzinnym Cavendish.

Lucy Maud Montgomery w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie