Wolne Lektury potrzebują pomocy...


Potrzebujemy Twojej pomocy!

Na stałe wspiera nas 447 czytelników i czytelniczek.

Niestety, minimalną stabilność działania uzyskamy dopiero przy 1000 regularnych darczyńców. Dorzucisz się?

Tak, dorzucę się do Wolnych Lektur!
Tym razem nie pomogę, przechodzę prosto do biblioteki
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5757 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Motyw: Klęska,
gatunek: Anakreontyk,
epoka: Renesans

Motyw: Klęska

Za pomocą tego hasła zwracamy uwagę na fragmenty, w których mowa o przegranej walce. Może chodzić o walkę zbrojną (zob. Reduta Ordona Mickiewicza) lub wysiłek duchowy, klęskę usiłowań (zob. Siłaczka Żeromskiego).

Gatunek: Anakreontyk

Najważniejsi twórcy
Wolter, T. Tasso, A. de Chénier, J. W. L. Gleim, F. von Hagedorn, T. Moore, A. Puszkin, J. Kochanowski, J. A. Morsztyn, A. Asnyk, J. B. Zimorowic, A. S. Naruszewicz i S. Trembecki.

Utwór poetycki, wierszowany o tematyce biesiadnej, wesołej, a nawet rubasznej, w żartobliwym tonie. Nazwa gatunku pochodzi od jego domniemanego twórcy, greckiego poety Anakreonta z Teos (VI w. p.n.e.), który miał ukształtować styl i miarę wierszową tego rodzaju wiersza. Tematami poruszanymi w anakreontykach były muzyka, miłość, wino i sztuka. Cechą gatunku był styl niski, co wiązało się z poruszanym przez niego tematami, jednakże forma wiersza była przeważnie kunsztowna. Anakreontyki stały się bardzo popularne wśród poetów w dobie renesansu.

Epoka: Renesans

Czas
w Europie koniec XIII — pocz. XVI w.; w Polsce XV-XVI w.
Najwybitniejsi twórcy
F. Petrarca, G. Boccacio, P. Ronsard, L. Ariosto, T. Tasso, L. de Camoes, M. Cervantes, F. Rabelais, M. Montaigne, N. Machiavelli, M. Rej, J. Kochanowski, K. Janicki, A. Krzycki, J. Dantyszek, Ł. Górnicki, A. Frycz Modrzewski
Reprezentatywne gatunki
fraszka, pieśń, elegia, tren, traktat parenetyczny, dialog polityczny, sonet, oda

Inaczej: odrodzenie, epoka po średniowieczu a przed barokiem, charakteryzująca się wszechstronnym odrodzeniem tradycji antycznych (w tym gatunków sztuki, kierunków filozofii, języków starożytnych — powrót do źródeł ad fontes) oraz zainteresowanie człowiekiem, właściwymi mu sferami np. językiem, anatomią, twórczymi możliwościami, sposobem istnienia w świecie (antropocentryzm, humanizm). Ideałem był człowiek wszechstronnie wykształcony i aktywny w wielu dziedzinach (Leonardo da Vinci jako człowiek renesansu; poeta doctus). Zjawiskami związanymi z nowym prądem była laicyzacja i rozwój nauki, czy reformacja, w której przejawiał się humanistyczny indywidualizm w podejściu do kwestii religijnych i politycznych oraz krytycyzm wobec autorytetów.

Renesans w Wikipedii
Zamknij

* Ładowanie