U bram raju rozlega się pukanie. Okazuje się, że to puka Chrześcijańska Miłość i prosi o schronienie.
Przezorny święty Piotr wypytuje ją, dlaczego powraca, skoro miała zamieszkać pomiędzy ludźmi. Miłość stwierdza, że ani dla niej, ani dla jej córek — Sprawiedliwości, Litości i Prawdy — nie ma już miejsca wśród ziemskich narodów.
U bramy raju to krótka nowela Henryka Sienkiewicza, w której zwraca on uwagę na to, jak w świecie nowoczesnym zanikają ważne wartości. To pełen goryczy utwór będący oceną ówczesnego stanu ludzkiej moralności.
