Nowela Prospera Mériméego zainspirowana prawdziwym wydarzeniem sprzed lat: buntem niewolników na statku przewożącym ich z Afryki Zachodniej na Antyle.
W roku 1776 francuski statek „Comte d'Estaing” płynął z Afryki z trzydziestoma trzema ciemnoskórymi jeńcami na pokładzie, zmierzając do kolonii na wyspach Atlantyku. Podczas rejsu niewolnicy wykorzystali osłabienie załogi, trawionej tropikalną gorączką, i wzniecili bunt. Pokonali marynarzy, lecz nie znali się na nawigacji, więc statek podążał dalej niepewnym, dość przypadkowym kursem. Rozbił się na skałach u wybrzeży jednej z wysepek na północ od San Domingo, dzisiejszego Haiti.
Mérimée opublikował Tamango w czasopiśmie literackim „La Revue de Paris” w roku 1829, w samym środku gorącej debaty narodowej na temat handlu niewolnikami.
W roku 1802 Napoleon wydał dekret, który przywracał niewolnictwo w koloniach, zniesione wcześniej przez republikański Konwent Narodowy. Tymczasem po zwycięstwie morskim pod Trafalgarem brytyjska flota zaczęła dominować na morzach i oceanach, a w roku 1807 Wielka Brytania wprowadziła zakaz handlu niewolnikami. W ślad za zakazem utworzyła Eskadrę Afryki Zachodniej, której okręty patrolowały szlaki handlu niewolnikami i przechwytywały wszystkie statki przewożące niewolników, nawet zagraniczne.
Po upadku Napoleona w roku 1815 przywrócono panowanie dynastii Burbonów, zaś nowy król został zmuszony do podpisania traktatu, na mocy którego Francja zobowiązała się do wyrzeczenia się handlu niewolnikami. Wielu Francuzów uważało, że brytyjskie wysiłki zmierzające do wyegzekwowania zakazu handlu niewolnikami to w rzeczywistości celowa próba zduszenia francuskiej gospodarki, i tak już osłabionej w wyniku wojen. Z tej perspektywy ignorowanie narzuconego prawa urastało do rangi koniecznego sprzeciwu i postawy wręcz patriotycznej. Proceder trwał przez kolejne lata.
Na podstawie Tamango powstał nakręcony we Francji film z roku 1958, w reżyserii Johna Berry'ego. Mimo znacznych zmian, które miały dostosować dzieło do nowych czasów, oraz zamianie narodowości białego kapitana na holenderską, ekranizacja wzbudziła kontrowersje. W 1959 roku trafiła na ekrany w Nowym Jorku, gdzie ze względu na sceny pocałunków i uścisków białego kapitana i jego czarnoskórej kochanki krytyka okrzyknęła film dziełem odważnym i przełomowym. Z tego samego powodu nie trafił on jednak w Stanach Zjednoczonych do dystrybucji ogólnokrajowej aż do roku 1962, ponieważ naruszał Kodeks Haysa, zakazujący scen „niemoralnych” i przedstawiających związki par mieszanych rasowo. Z kolei Francja zakazała wyświetlania filmu w swoich koloniach w Afryce Zachodniej z obawy przed „wywołaniem niepokojów wśród tubylców”.
Książka Tamango Prospera Mérimée'go dostępna jest jako e-book (EPUB i Mobi Kindle) oraz plik PDF.
