TPWL

Wolne Lektury potrzebują pomocy! Wesprzyj bezpłatną bibliotekę internetową i przeczytaj utwory napisane specjalnie dla Ciebie.

x

Spis treści

    1. Bohaterstwo: 1
    2. Kara: 1
    3. Nadzieja: 1
    4. Odrodzenie: 1
    5. Ojczyzna: 1
    6. Patriota: 1
    7. Polak: 1
    8. Sława: 1
    9. Śmierć bohaterska: 1

    interpunkcja - dodano przecinek: Drogich osób niech Cię strata, / Niech nie trwoży śmierci cień; W którymś ufność swą złożyła, / Jeszcze żyje — stary Bóg; Bohaterem — ten, co mężnie / Rzekł: mścicielem moim Pan!; dla jasności logicznej zmieniono: wróg, > wróg. («Jeszcześ Polsko nie zginęła» / Brzmi wciąż, choć się pieni wróg. / W którymś ufność swą złożyła, / Jeszcze żyje — stary Bóg.); trud. > trud, (Kto w cierpieniach, kto wśród znoju / Świętej sprawy dźwigał trud. / Niechaj wzniesie w górę czoło);

    poprawiono błąd logiczny źródła: przemknął > przemkną (W oczach Jego długie lata / Jako jeden przemknął dzień)

    Jeszcześ Polsko nie zginęła

    1

    «Jeszcześ Polsko nie zginęła»

    Brzmi wciąż, choć się pieni wróg.

    W którymś[1] ufność swą złożyła,

    Jeszcze żyje — stary Bóg.

    5

    W oczach Jego długie lata

    Jako jeden przemkną dzień;

    Drogich osób niech Cię strata,

    Niech nie trwoży śmierci cień.

    KaraBóg na wrogów ześle karę,

    10

    Co nad liczbę dręczą Was!

    Kto najświętsze zgwałcił prawa

    I zbrodniczy dzielił plon:

    Tego pomsta rychło krwawa

    Przed odwieczny pozwie tron.

    15

    PatriotaŚmierć bohaterskaKto się w świętym stawił boju

    Za ołtarze, kraj i lud,

    Kto w cierpieniach, kto wśród znoju

    Świętej sprawy dźwigał trud,

    Niechaj wzniesie w górę czoło,

    20

    Które wrogów gnębił gniew,

    Bo ot wschodzi już wokoło

    Z krwi męczeńskiej nowy siew.

    BohaterstwoBohaterem — kto orężnie

    Z wrogiem bieży w krwawy tan;

    25

    Bohaterem — ten, co mężnie

    Rzekł: mścicielem moim Pan!

    PolakJuż się jasny przedświt zbliża

    Wzorem ludów zna Cię świat,

    Bohaterze wiary, krzyża

    30

    I ofiaro strasznych zdrad.

    Duchy przodków z fal błękitów,

    Już ku Tobie w wieńcach mkną,

    Już powstają z Karpat szczytów,

    Widzę świetną przyszłość Twą.

    35

    Sława, Ojczyzna, Odrodzenie, NadziejaDawna sławo, coś się zćmiła[2],

    W Sobieskiego[3] ślady spiesz,

    Jeszcześ Polsko nie zginęła,

    Tylko ufaj, cierp i wierz!

    Przypisy

    [1]

    W którymś ufność swą złożyła, Jeszcze żyje stary Bóg — tj. jeszcze żyje stary Bóg, w którym złożyłaś swą ufność. [przypis edytorski]

    [2]

    zćmić (daw.) — tu: przyćmić, osłabić. [przypis edytorski]

    [3]

    Jan III Sobieski (1629–1696) — król Polski w latach 1674–1696, pokonał armię turecką w bitwie pod Wiedniem (1683). [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...