Oferta dla Przyjaciół

Czytaj teksty współczesnych autorek i autorów wcześniej niż inni. Ty decydujesz, ile płacisz!

Zadeklaruj stałą wpłatę i dołącz do Towarzystwa Przyjaciół Wolnych Lektur.

TAK, chcę dołączyć!
Nie, rezygnuję z tej oferty
Informacje o nowościach

Informacje o nowościach w naszej bibliotece w Twojej skrzynce mailowej? Nic prostszego, zapisz się do newslettera. Kliknij, by pozostawić swój adres e-mail.

x

Spis treści

    1. Bohaterstwo: 1
    2. Kara: 1
    3. Nadzieja: 1
    4. Odrodzenie: 1
    5. Ojczyzna: 1
    6. Patriota: 1
    7. Polak: 1
    8. Sława: 1
    9. Śmierć bohaterska: 1

    interpunkcja - dodano przecinek: Drogich osób niech Cię strata, / Niech nie trwoży śmierci cień; W którymś ufność swą złożyła, / Jeszcze żyje — stary Bóg; Bohaterem — ten, co mężnie / Rzekł: mścicielem moim Pan!; dla jasności logicznej zmieniono: wróg, > wróg. («Jeszcześ Polsko nie zginęła» / Brzmi wciąż, choć się pieni wróg. / W którymś ufność swą złożyła, / Jeszcze żyje — stary Bóg.); trud. > trud, (Kto w cierpieniach, kto wśród znoju / Świętej sprawy dźwigał trud. / Niechaj wzniesie w górę czoło);

    poprawiono błąd logiczny źródła: przemknął > przemkną (W oczach Jego długie lata / Jako jeden przemknął dzień)

    Jeszcześ Polsko nie zginęła

    «Jeszcześ Polsko nie zginęła»
    Brzmi wciąż, choć się pieni wróg.
    W którymś[1] ufność swą złożyła,
    Jeszcze żyje — stary Bóg.
    W oczach Jego długie lata
    Jako jeden przemkną dzień;
    Drogich osób niech Cię strata,
    Niech nie trwoży śmierci cień.
    KaraBóg na wrogów ześle karę,
    Co nad liczbę dręczą Was!
    Kto najświętsze zgwałcił prawa
    I zbrodniczy dzielił plon:
    Tego pomsta rychło krwawa
    Przed odwieczny pozwie tron.
    PatriotaŚmierć bohaterskaKto się w świętym stawił boju
    Za ołtarze, kraj i lud,
    Kto w cierpieniach, kto wśród znoju
    Świętej sprawy dźwigał trud,
    Niechaj wzniesie w górę czoło,
    Które wrogów gnębił gniew,
    Bo ot wschodzi już wokoło
    Z krwi męczeńskiej nowy siew.
    BohaterstwoBohaterem — kto orężnie
    Z wrogiem bieży w krwawy tan;
    Bohaterem — ten, co mężnie
    Rzekł: mścicielem moim Pan!
    PolakJuż się jasny przedświt zbliża
    Wzorem ludów zna Cię świat,
    Bohaterze wiary, krzyża
    I ofiaro strasznych zdrad.
    Duchy przodków z fal błękitów,
    Już ku Tobie w wieńcach mkną,
    Już powstają z Karpat szczytów,
    Widzę świetną przyszłość Twą.
    Sława, Ojczyzna, Odrodzenie, NadziejaDawna sławo, coś się zćmiła[2],
    W Sobieskiego[3] ślady spiesz,
    Jeszcześ Polsko nie zginęła,
    Tylko ufaj, cierp i wierz!

    Przypisy

    [1]

    W którymś ufność swą złożyła, Jeszcze żyje stary Bóg — tj. jeszcze żyje stary Bóg, w którym złożyłaś swą ufność. [przypis edytorski]

    [2]

    zćmić (daw.) — tu: przyćmić, osłabić. [przypis edytorski]

    [3]

    Jan III Sobieski (1629–1696) — król Polski w latach 1674–1696, pokonał armię turecką w bitwie pod Wiedniem (1683). [przypis edytorski]

    Close
    Please wait...
    x