![Mikromegas](/media/book/cover_clean/mikromegas_QdBwhq6.jpg)
François-Marie Arouet (Voltaire / Wolter)
Mikromegas
— Nie bardzo rozumiem po grecku — rzekł olbrzym.
— Ani ja — rzekł filozofujący robaczek.
— Dlaczegóż tedy — podjął...
— Nie bardzo rozumiem po grecku — rzekł olbrzym.
— Ani ja — rzekł filozofujący robaczek.
— Dlaczegóż tedy — podjął...
Jest słowo stwórcze — to, które było na początku według Ewangelii Jana oraz słowo poetyckie — również tworzące światy. Poeci romantyczni chętnie odwoływali się do tej pierwotnej, ewangelicznej boskiej mocy słowa. Byli jednak i sceptycy, którzy, jak Hamlet w książkach widzieli tylko pustkę słów („Słowa, słowa, słowa”) nie docierających do istoty rzeczywistości. Słowo łączy się więc tematycznie z hasłami takimi jak stworzenie, twórczość, poeta, literat, książka. W romantyzmie trwała dyskusja nad etymologią nazwy Słowian; jedni uważali, że pochodzi ona od sławy, inni, że od słowa (pierwsza koncepcja podkreślała w ukształtowaniu słowiańskiej tożsamości rolę walecznych, bohaterskich czynów orężnych, druga — rolę poetów).