Utwór liryczny wyrażający ból, żal po stracie bliskiej, zmarłej osoby oraz wzywający do współuczestnictwa w cierpieniu. Plankty były szczególnie popularne w średniowieczu, stanowiły część liturgii Wielkiego Piątku lub wykorzystywano je w misteriach pasyjnych.
Gatunek pokrewny, lecz odrębny stanowi lament, który porusza raczej sprawy społeczne, ogólne niż poświęcony jest intymnemu opłakiwaniu zmarłego.