Chcemy, aby każde dziecko w Polsce miało wygodny i bezpłatny dostęp do lektur szkolnych - zróbmy to razem! Wspieraj Wolne Lektury stałą wpłatą

Dorzucam się!
Tym razem nie pomogę
Pracuj dla Wolnych Lektur

Pracuj dla Wolnych Lektur! Szukamy fundraiserek i fundraiserów >>>

x

5730 darmowych utworów do których masz prawo

Język Język

Autor: Władysław Ślewiński,
motyw: Samotnik

  • Władysław Ślewiński X
  • Samotnik X

Autor: Władysław Ślewiński

Ur.
1 czerwca 1856 w Białyninie pod Sochaczewem na Mazowszu
Zm.
24 marca 1918 w Paryżu
Najważniejsze dzieła:
Autoportret w słomowym kapeluszu (1894), Dwie Bretonki z koszem jabłek (1897), Sierota z Poronina (1906), Samotna skała w morzu (1907), Morze wiosną (1911), Brzeg morski (ok. 1911), Czarny staw w Tatrach (1909), Czesząca się (1897), Śpiąca kobieta z kotem (1896)

Malarz, twórca obrazów postimpresjonistycznych. W trakcie studiów w pracowni u Wojciecha Gersona wyjechał do Paryża i podjął naukę w Académie Colarossi i Académie Julian. W Paryżu nawiązał rozległe znajomości, m.in. z Paulem Gauguinem, Paulem Sérusierem, Edvardem Munchem oraz środowiskiem artystów rosyjskich. Zamieszkał w Bretanii i, zafascynowany przyrodą i kulturą tego regionu, dołączył do tzw. szkoły Pont-Aven, środowiska malarzy postimpresjonistycznych, skupionych wokół Gauguina. Sposób obserwacji rzeczywistości, koncentracja na prowincjalnym, ludowym życiu i tworzenie kompozycji w oparciu o subiektywnie dobrane kolory to twórcze narzędzia, które doskonalił w Bretanii. Podczas pięcioletniego pobytu w Polsce w latach 1905-19010 był profesorem w warszawskiej Szkole Sztuk Pięknych. Szybko jednak zrezygnował z tego zajęcia i podjął własną inicjatywę – szkołę plenerów w Kazimierzu nad Wisłą i Poroninie. W swojej twórczości, wzorem doświadczeń z Bretanii, skupiał się na motywach podhalańskich i widokach Tatr. W 1910 wrócił na stałe do Francji i zamieszkał w rybackim miasteczku Doëlan.

Władysław Ślewiński w Wikipedii
Władysław Ślewiński w Culture.pl

Motyw: Samotnik

To przede wszystkim typ bohatera, który zrobił wyjątkową karierę w romantyzmie. Jednak zawsze pojawiali się bohaterowie, którzy z różnych powodów odrzucali świat jako niemający im nic do zaoferowania lub byli skazani na osamotnienie. Dawną odmianą samotnika jest pustelnik. Na ogół tacy bohaterowie różnią się od innych śmiertelników np. wysokimi standardami etycznymi, doświadczeniem życiowym lub głębią uczuć i przemyśleń (wiedzy). Samotnicy romantyczni są często naznaczeni piętnem jakiegoś grzechu, co wyłączało ich na zawsze spośród ludzi (piętno Kainowe).

Zamknij

* Ładowanie