![Hymn o zachodzie słońca na morzu (Smutno mi, Boże!...)](/media/book/cover_clean/hymn-o-zachodzie-slonca-na-morzu_q2d32Wq.jpg)
Juliusz Słowacki
Hymn o zachodzie słońca na morzu (Smutno mi, Boże!...)
Kazano w kraju niewinnej dziecinie
Modlić się za mnie co dzień; a ja przecie
Wiem...
Dziecko posiada dwoisty status w literaturze. Niekiedy przypisywana jest mu naiwność, dzięki czemu obserwowany przez nie świat odkrywa swą obłudę. Kiedy indziej zaś podkreśla się cechujące dzieci okrucieństwo. W romantyzmie uformowany został swoisty mit dziecka jako posiadającego ,,naturalny" dostęp do prawdy, dar jasnowidzenia i przeczucia (taki jest mały Orcio w Nie-Boskiej komedii). Dziecko bywa beztroskie i niewinne (angeliczne), ale niekiedy posiada cechy diaboliczne.