![Do swoich książek (Hola! Już dosyć, dosyć, moja księgo!)](/media/book/cover_clean/do-swoich-ksiazek-hola-juz-dosyc-dosyc-moja-ksiego_4KznYgE.jpg)
Jan Andrzej Morsztyn
Do swoich książek (Hola! Już dosyć, dosyć, moja księgo!)
Hola! Już dosyć, dosyć, moja księgo!
A ty drwić jeszcze napierasz się tęgo.
Porzuć obyczaj...
Książka występuje w dwóch odmiennych konotacjach: po pierwsze jako przyjaciel samotników, źródło wiedzy, środek do rozszerzania horyzontów myślowych (czyli na modłę oświeceniową i ,,oświatową"), po drugie jako źródło skażenia myśli, zatrucia duszy (taką funkcję mają ,,książki zbójeckie" w Dziadach). Świat książek bywa też przeciwstawiany ,,życiu": w tym ujęciu zagłębianie się w książki odciąga od istotnego działania — czynu (to teza popularna w romantyzmie, znajdująca też odzwierciedlenie w przeciwstawieniu filozofa i mędrca).