Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
600 000 zł

Nazywam się Justyna Czechowska. Dla Wolnych Lektur przetłumaczyłam trzy teksty szwedzkich modernistek, kobiet piszących na przełomie dziewiętnastego i dwudziestego wieku.

Bardzo lubię zaglądać na stronę Wolnych Lektur, bo znajduję tam ciągle nowe rzeczy. Jest to olbrzymia biblioteka, którą z powodzeniem można w całości zabrać do plecaka na wakacje. Bardzo Państwu polecam. Wspierajcie Wolne Lektury!

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Sortuj:

Epika Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Dwudziestolecie międzywojenne Esej Powieść Rozprawa Alkohol Anioł Antysemityzm Artysta Bieda Bijatyka Błądzenie Bogactwo Bohaterstwo Bóg Brud Carpe Diem Chłop Choroba Chrzest Ciało Cień Cierpienie Córka Cud Czas Człowiek Czyn Dobro Doskonałość Duch Duma Dusza Dziecko Dziedzictwo Dziewictwo Egoizm Erotyzm Fałsz Filozof Filozofia Głód Głupota Gniew Grzeczność Gwiazda Historia Honor Idealista Interes Jedzenie Kara Kat Kłamstwo Kłótnia Kobieta Kobieta demoniczna Kondycja ludzka Konflikt wewnętrzny Koniec świata Krzywda Ksiądz Książka Literat Los Łzy Małżeństwo Marzenie Maska Maszyna Mąż Melancholia Mężczyzna Miasto Miłość Miłość romantyczna Miłość silniejsza niż śmierć Mizoginia Moda Modlitwa Mucha Muzyka Nacjonalizm Narkotyki Narodziny Naród Natura Nauka Niebezpieczeństwo Niebo Nienawiść Nieśmiertelność Nuda Obraz świata Obrzędy Odwaga Ofiara Ojciec Oko Okrucieństwo Otchłań Państwo Piekło Pies Piękno Pijaństwo Plotka Pocałunek Pochlebstwo Poezja Pogarda Pogrzeb Pojedynek Polak Polityka Polska Poświęcenie Potwór Pozory Pozycja społeczna Pożar Pożądanie Praca Praca u podstaw Prawda Prorok Przeczucie Przemiana Przemijanie Przemoc Przestrzeń Przyjaźń Przyroda nieożywiona Przywódca Pycha Realista Religia Rewolucja Robak Rodzina Rosja Rozkosz Rozum Rycerz Samobójstwo Samolubstwo Samotność Seks Sen Siła Słońce Słowo Służalczość Smutek Społeczeństwo Sport Spowiedź Sprawiedliwość Starość Strach Strój Sumienie Syn Szaleniec Szaleństwo Szatan Szczęście Szkoła Szlachcic Sztuka Ślub Śmiech Śmierć Śpiew Światło Tajemnica Teatr Tęsknota Trucizna Twórczość Uczta Upadek Upiór Uroda Urzędnik Walka Warszawa Wiara Wiedza Więzień Wizja Władza Wojna Wróg Wspomnienia Współpraca Wyrzuty sumienia Wzrok Zaświaty Zazdrość Zbrodnia Zdrada Zdrowie Zima Zło Zwierzę Zwierzęta Zwycięstwo Żołnierz Żona Żyd

O autorze

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)
Autoportret, fot. Stanisław Ignacy Witkiewicz (1885–1939), domena publiczna

Stanisław Ignacy Witkiewicz (Witkacy)

Ur.
24 lutego 1885 w Warszawie
Zm.
18 września 1939 w Jeziorach na Polesiu
Najważniejsze dzieła:
W małym dworku dramat, 1921), Wariat i zakonnica (dramat, 1923), Janulka, córka Fizdejki (dramat, 1923), Matka (dramat 1924), Szewcy (dramat, 1934), Pożegnanie jesieni (powieść, 1927), Nienasycenie (powieść, 1930), Nowe formy w malarstwie i wynikające stąd nieporozumienia (1919), Pojęcia i twierdzenia implikowane przez pojęcie Istnienia (1935), Niemyte dusze (1936; wyd. 1975).

Pseudonim Witkacy.
Polski awangardowy malarz, dramaturg, pisarz i filozof. Malarstwo studiował na krakowskiej ASP (u J. Stanisławskiego i J. Mehofera). W czasie I wojny światowej zaciągnął się do armii carskiej, ranny w 1916 r., pojechał kurować się do rodziny w Moskwie, gdzie był świadkiem wybuchu rewolucji październikowej. Bezpośrednie doświadczenie historii ukształtowało katastroficzną historiozofię Witkacego. W 1918 roku wrócił do Polski i osiadł w Zakopanem. Pracował zarobkowo jako portrecista (w latach 30. stworzył jednoosobową "Firmę portretową"), tworzył teoretyczne teksty z zakresu estetyki, był członkiem krakowskiej grupy formistów, głosząc teorię Czystej Formy w sztuce, mającej odwoływać się u odbiorcy bezpośrednio do uczuć metafizycznych. Z czasem stworzył własny system filozoficzny. W 1935 r. odznaczony prze Polską Akademię Nauk. Po wybuchu II wojny światowej, nie przyjęty jako ochotnik do wojska, udał się w kierunku wschodniej granicy Polski. Zginął śmiercią artystyczno-samobójczą, zażywając weronal wraz ze swą ówczesną kochanką oraz podcinając sobie żyły na wieść o agresji Związku Radzieckiego na prowadzącą wojnę z hitlerowskimi Niemcami Polskę.