Blackout

Wolne Lektury nie otrzymały dofinansowania Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z priorytetu Kultura Cyfrowa.

To oznacza, że nasza trudna sytuacja właśnie stała się jeszcze trudniejsza.

Dziś z Wolnych Lektur korzysta ok. 6 milionów (!) czytelników. Nie ma w Polsce popularniejszej biblioteki, ani internetowej, ani papierowej. Roczne koszty prowadzenia Wolnych Lektur są naprawdę niewysokie - porównywalne z kosztami prowadzenia niewielkiej, osiedlowej biblioteki publicznej.

Będziemy się odwoływać od tej decyzji i liczymy na to, że Premier odwołanie uwzględni ze względu na ważny interes społeczny.

Jak nam pomóc?

1. Wpłacając darowiznę. Niewielkie, ale stałe wpłaty mają wielką moc! Z góry dziękujemy za wsparcie!

2. Przekazując na Wolne Lektury 1% podatku. To nic nie kosztuje, wystarczy podać w formularzu PIT numer KRS: 0000070056 i organizacja: fundacja Nowoczesna Polska

3. Zamieszczając informację o zbiórce na Wolne Lektury w mediach społecznościowych. Czasami wystarczy jedno dobre słowo!

W Wolnych Lekturach często mawiamy, że nasza praca to "czytanie dzieciom książek". Robimy to od 12 lat. Dziś Wolne Lektury potrzebują Twojej pomocy - bez wsparcia nie będziemy mogli tego robić dalej.

Tak, chcę pomóc Wolnym Lekturom!
Nie chcę pomagać, chcę tylko czytać
Wesprzyj nas

Wesprzyj nas!

x

5570 free readings you have right to

Language

Author: Spiridion Wukadinović

  • Spiridion Wukadinović X

All matching works

Spiridion Wukadinović

An meine getreuen Hörer

Author: Spiridion Wukadinović

Ur.
7 marca 1870 r. w Wiedniu
Zm.
25 maja 1938 r. w Krakowie

Kierownik katedry germanistyki na UJ, autor podręczników do niemieckiego, tłumacz.
Jego rodzina ze strony ojca (emerytowanego kapitana armii austro-węgierskiej) była pochodzenia serbskiego, ale sam uważał się za Niemca i obywatela austriackiego. Studiował germanistykę i anglistykę w Pradze, Berlinie i Hadze; studia ukończył w 1894. Od 1895 roku pracował w bibliotece naukowej Uniwersytetu w Grazu, w 1897 roku na własną prośbę przeniesiony do biblioteki uniwersyteckiej w Pradze, gdzie był sekretarzem, a od 1903 r. kierownikiem biblioteki. W 1907 obronił swoją pracę habilitacyjną na temat nowożytnego języka oraz literatury niem. i został docentem na Uniwersytecie Niemieckim w Pradze. W 1914 r. objął katedrę germanistyki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie; w związku z tą nominacją w ciągu trzech lat nauczył się języka polskiego. Tymczasem jednak wybuchła pierwsza wojna światowa i nowo mianowany profesor od sierpnia 1914 do września 1915, a następnie po urlopie (wykorzystanym na pracę uniwersytecką) od lipca 1916 do sierpnia 1917 roku pełnił służbę oficerską na terenie Bośni i Hercegowiny, przy granicy serbskiej. Po wojnie wrócił do obowiązków profesorskich i od listopada 1917 r. do 1932 roku kierował katedrą germanistyki na UJ. Wykształcił ponad 100 magistrów i 30 doktorów (prac doktorskich pisanych pod jego kierunkiem było blisko 50). Z czasem jego zainteresowania przesuwały się od niem. literatury współczesnej ku okresowi romantyzmu i oświecenia (dysertacja o Goethem), a także ku średniowieczu. Miał niewielu przyjaciół wśród kolegów profesorów, za to utrzymywał serdeczne stosunki ze swoimi studentami, urządzając z ich udziałem koncerty domowe (jego żona była wybitną skrzypaczką) czy odwiedzając sławną kawiarnię artystyczną w Krakowie, ,,Jamę Michalikową".
W 1932 roku, choć nie osiągnął jeszcze właściwego wieku, Wukadinović został zmuszony do przejścia na emeryturę. Zmarł w 1938 r. na anginę, kilka miesięcy po śmierci swojej ukochanej żony, Anny. Został pochowany w rodzinnym grobowcu w Opawie.

Close

* Loading