Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Cześć, jestem Dominik. Jestem właścicielem Postęp Studio i razem z Wolnymi Lekturami od ponad dwóch lat realizujemy dla Was audiobooki, których możecie słuchać za darmo.

Z tego miejsca chciałbym Was też zaprosić do wspierania po prostu Wolnych Lektur, bo Wolne Lektury istnieją właśnie dzięki Wam i dzięki Wam mogą takie projekty tu działać. Tylko po prostu liczą na mały gest od Was, od Ciebie, który może przyczynić się do tego, żeby nasza kultura mogła dalej trwać, istnieć i zachować się na lata.

Zapraszam do wsparcia.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Šatrijos Ragana

Šatrijos Ragana

Sortuj:

Epika Šatrijos Ragany

O autorze

Šatrijos Ragana
Fot. Adomas Kliučinskis, domena publiczna, Wikimedia Commons

Šatrijos Ragana

Ur.
8 marca 1877 w Medingėnai
Zm.
24 lipca 1930 w Židikai
Ur.
8 marca 1877 r. we wsi Medyngiany (lit. Medingėnai, obecnie samorząd retowski)
Zm.
24 lipca 1930 r. w miasteczku Żydyki (lit. Židikai)
Najważniejsze dzieła:
Dėl ko tavęs čia nėra, Rudens dieną, Viktutė, Iš daktaro pasakojimų, Vincas Stonis, Sename dvare, Irkos tragedija, Motina-Auklėtoja.

Pisarka litewska.

Urodzona w dworku w Medyngianach w rodzinie szlacheckiej. W domu ojca – Onufrego Pieczkowskiego (lit. Anupras Pečkauskas) – była ogromna biblioteka, w domu matki – Stanisławy Szukszty (lit. Stanislava Šiukštaitė) – kolekcja obrazów. Maria była najstarszą córką państwa Pieczkowskich, miała siostrę Zofię, braci – Stefana i Wincentego. Już w rodzinie dzieciom były wszczepiane najważniejsze wartości kultury szlacheckiej. Wspomnienia pisarki o dzieciństwie, rodzinie i rodzicach są szczególnie jasne i idylliczne.

Program szkoły początkowej opanowała pobierając lekcje w domu, później wstąpiła do Gimnazjum im. Św. Katarzyny w Petersburgu, jednak z powodu słabego zdrowia naukę kontynuowała prywatnie. Wykładów z etyki i pedagogiki słuchała m.in. w Szwajcarii na uniwersytetach w Zurychu i Fryburgu. Była pod wrażeniem wykładów o wychowaniu i kształceniu młodzieży, wygłaszanych przez V. Ferstera. W 1909 r. została zaproszona na stanowisko nauczyciela w Mariampolskim Dziewczęcym Progimnazjum „Žiburio”, którego dyrektorem był ksiądz Motiejus Gustaitis. Ówczesny dyrektor progimnazjum szybko się przekonał o twardej i władczej ręce Marii, dlatego polecił jej kierownictwo progimnazjum. Odtąd pisarka była faktyczną kierowniczką progimnazjum. Do końca życia autorka dużo uwagi i czasu poświęcała kwestiom pedagogiki. W 1927 r. za wszelkie badania i długoletnią pracę w dziedzinie pedagogiki została uhonorowana tytułem Doktora Honorowego Uniwersytetu Witolda Wielkiego w Kownie.