Jean Baptiste Racine

Ur.

22 grudnia 1639 w La Ferté-Milon

Zm.

21 kwietnia 1699 w Paryżu

Najważniejsze dzieła:

Andromacha, Fedra, Ifigenia.

Francuski dramaturg okresu baroku; tworzył tragedie fabularnie oparte na opowieściach z mitologii, historii starożytnej oraz Biblii, charakteryzujące się pogłębionymi psychologicznie konstrukcjami postaci kobiecych. Był osobą głęboko religijną, jego intelektualne zaplecze ukształtowało się w szkole jansenistów z Port-Royal. Zająwszy się twórczością literacką, na blisko dwadzieścia lat związał się z dworem króla Ludwika XIV; zyskał poparcie króla oraz został oficjalnym historiografem królewskim (bywał przeciwstawiany Molierowi czy też ,,rozgrywany" przeciw niemu). Pod koniec życia ukrył się w zaciszu domowym i rodzinnym, oddając się pobożnym praktykom.