Aby móc stabilnie działać w 2026 roku, potrzebujemy Twojego wsparcia!
dowiedz się więcej

Wpłać
 
300 000 zł

Cześć, jestem Dominik. Jestem właścicielem Postęp Studio i razem z Wolnymi Lekturami od ponad dwóch lat realizujemy dla Was audiobooki, których możecie słuchać za darmo.

Z tego miejsca chciałbym Was też zaprosić do wspierania po prostu Wolnych Lektur, bo Wolne Lektury istnieją właśnie dzięki Wam i dzięki Wam mogą takie projekty tu działać. Tylko po prostu liczą na mały gest od Was, od Ciebie, który może przyczynić się do tego, żeby nasza kultura mogła dalej trwać, istnieć i zachować się na lata.

Zapraszam do wsparcia.

Wesprzyj Wolne Lektury — teraz, zanim zapomnisz
Jan Kiliński

Jan Kiliński

Sortuj:

O autorze

Jan Kiliński
Jan Kiliński, Mathiasrex, domena publiczna

Jan Kiliński

Ur.
1760 r. w Trzemeszno
Zm.
28 stycznia 1819 w Warszawie
Najważniejsze dzieła:
Pamiętniki Jana Kilińskiego, szewca, a razem pułkownika 20 regimentu piechoty, Drugi pamiętnik, nieznany, o czasach Stanisława Augusta

Mieszczanin, jeden z przywódców insurekcji warszawskiej podczas powstania kościuszkowskiego, pamiętnikarz. Z zawodu szewc, około roku 1790 osiadł w Warszawie, w roku 1788 uzyskał w cechu tytuł mistrza szewskiego. W latach 1792 i 1793 był radnym miejskim, po ogłoszeniu powstania kościuszkowskiego zaangażował się w spisek powstańczy, stanął na czele ludu podczas walk o oswobodzenie stolicy. Po zwycięstwie wszedł w skład powstańczej Rady Zastępczej Tymczasowej, następnie pełnił funkcję zastępcy radcy Rady Najwyższej Narodowej. W lipcu 1794, mianowany przez Kościuszkę pułkownikiem milicji mazowieckiej, zorganizował 20 regiment pieszy koronny, walczył w obronie Warszawy przed oddziałami pruskimi. Pod koniec powstania wysłano go z misją zorganizowania zrywu powstańczego w Poznaniu, gdzie został pojmany przez Prusaków. Przewieziony do Warszawy i wydany Rosjanom, został uwięziony w twierdzy Pietropawłowskiej w Petersburgu, gdzie spisał dla Juliana Niemcewicza swój pierwszy pamiętnik. Zwolniony w roku 1796, zamieszkał z rodziną w Wilnie, gdzie brał udział w konspiracji, za co ponownie go uwięziono i wywieziono w głąb Rosji. Około roku 1798 powrócił z niewoli i wrócił do wykonywania zawodu. W okresie Księstwa Warszawskiego objął funkcję radnego Warszawy. W ostatnich latach życia spisał drugi, obszerniejszy i bardziej szczegółowy pamiętnik.